สวัสดีค่ะ

ก็มีคนบอกว่า 

ความคิดไม่ดีในหัว มันผุดขึ้น มาลอยๆ 
ยังไม่ได้จงใจคิด 
ยังไม่มีบาปติดตัว 

ก็มีคนบอกว่า 
ท่านเชื่อไหมว่า ทุกอย่าง มีความเกิดดับ เป็นธรรมดา

ถ้าใครระลึกรู้ทันเหตุ จะคิดดับได้นั้น ทุกท่าน ก็จะได้พ้นทุกข์ ให้เห็นด้วยการรู้ทัน เฉพาะตน ......

แต่เม จะบอกว่า 

เหตุ ไม่ใช่ความคิด  

แต่ เหตุอยู่ที่ตัว 

เมื่อตนเอง เป็นศพเละเน่า   แม้ไม่เจตนา จะเน่า  กลิ่นเน่าก็มักจะโชยกลิ่นเหม็นเน่า ออกมา เป็นธรรมดา 

หลายๆท่าน ก็รอ  จนกว่าศพจะแห้ง หายเน่าหายเหม็น  แล้วบอกว่ารู้เท่าทัน  เหม็น มีความเกิด ก็ดับ  เป็นธรรมดา 

หลายๆท่าน ก็หันไปจุดธูปเทียน กำยาน จัดดอกไม้ รอบศพตน เพื่อกลบกลิ่น 

แต่ไม่เอาศพตน  ทำลาย เข้าเมรุเผาก่อนที่จะเน่า ก่อนจะมีกลิ่น 

เผาไปก็สิ้นไป ก็จะไม่มีกลิ่นศพโชยมาต่อ

มีแต่กลิ่นธรรม หอมฟุ้งสุขยิ่งกว่าหอมใดๆ 

"อิทมโวจ ภควา. อตฺตมนา ปญฺจวคฺคิยา ภิกฺขู ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทุ. อิมสฺมึ จ ปน เวยฺยากรณสฺมึ ภญฺญมาเน ปญฺจวคฺคิยานํ ภิกฺขูนํ อนุปาทาย อาสเวหิ จิตฺตานิ วิมุจฺจึสุ. เตน โข ปน สมเยน ฉ โลเก อรหนฺโต โหนฺติ."

ความว่า

"พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระสูตรนี้แล้ว พระปัญจวัคคีย์มีใจยินดี เพลิดเพลินภาษิตของพระผู้มีพระภาค. ก็แลเมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสไวยากรณภาษิตนี้อยู่ จิตของพระปัญจวัคคีย์พ้นแล้วจากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น ครั้งนั้น มีพระอรหันต์เกิดขึ้นในโลก 6 องค์"

เมื่อ พระบรมศาสดาได้ทรงแสดง รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ว่าเป็นอนัตตา มิใช่อัตตาตัวตน
ไม่ควรที่จะเห็นโดยสำคัญด้วยตัณหา มานะ ทิฏฐิว่า นั่นเป็นของเรา นั่นเป็นเรา นั่นเป็นตัวตนของเรา

กลิ่นของศพ ที่โชยออก ก็เช่นเดียวกับความคิด ที่ฟุ้งออกมา ตัวตน
จาก อวิชชา ตัณหา กิเลส และทิฎฐิ นั่นแหละ

มีตัว ตัวก็ฟุ้งคิด ออกมา
คิดทางบุญ คิดทางบาป คิดอัพยา

สักกายะทิฎฐิตัวเบ่อเร่อ

คำพูดว่า คิดดับๆๆ นั้นง่ายจริงหนอ 

เพราะไม่อาจล่วงรู้ความจริง ว่า 
คิดออกมาแค่เสี้ยว วินาที แม้นดับไป อย่างธรรมดา ตามธรรมชาติ ตามไตรลักษณ์ 

แต่ ก็แพร่พิษกระจาย  ส่งกลิ่น ส่งรากลึก แน่นหนา ชอนไชไปนานจน  ลืมคิดนั้น 
ไม่รู้ว่าเกิดจากคิดนั้น 

เพราะไม่อาจหายา แก้พิษ ธรรมโอสถ ได้ทันท่วงที
ปล่อย จนพิษ จนกลิ่น แพร่กระจายไปเต็มดวงจิตดวงใจ 

เพราะสติปัญญายังอ่อนเยาว์ ไร้พละไร้เรี่ยวแรง

จึงยกตัวอย่าง

แค่คิดว่า จะเรียนหนังสือให้จบ  จะเป็นจ้าวยุทธภพ 

ความคิดนั้น ก็พ่นพิษร้ายลงไป ก่อรากฝังลึก ส่งกลิ่นไป นานหลายปี จนชั่วชีวิตก็เป็นได้ 

กินเวลา เนิ่นนาน เกินกว่าจะจดจำความคิด ที่เกิดและดับลงในปีนั้นนั้นได้ 

อยากมี อยากได้ อยากเป็น ไม่อยากมี ไม่อยากได้ ไม่อยากเป็น
ก็เติบโต  ตามส่งปุ๋ย ให้พิษและกลิ่น กระจายอบอวล

ก็ออกเดินทาง สรรหาสำนัก สรรหาโรงเรียน
สรรหาอาจารย์ สรรหาติวเตอร์ 
สรรหาอาวุธนานา สรรหาตำราแบบ เช่นคัมภีรนพเก้า 

แม้ ใช้เวลา ฝึกปรือ  ร่ำเรียน ไปจบจบ   
หรือใช้เวลาไป  แต่เรียนไม่สำเร็จ 

นั่นก็คือมาจากพิษและกลิ่น  ของความคิดแค่คิดเดียว ที่ดับไปเนิ่นนานแสนนานแล้ว
แต่พิษและกลิ่นของมัน ก็ยังไม่มีจางหาย  แต่ชินชาไปกับมัน

พิษ ที่เกิดจากคิดเดียว ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว 

และแม้คิดเกิดดับ เป็นธรรมดา 

แต่  กลับหา สิ่งที่มีประโยชน์ ก็คือ การใช้ ธรรมโอสถ
มาทำลาย ให้ทันท่วงที ในคิดและพิษนั้นๆ

ก็จะช่วยรักษาพิษและกลิ่น ที่เกิดขึ้น จากคิด ได้ฉับพลัน
ไม่ให้แพร่ไปถึงกาลในวินาทีต่อมา 

ไม่ผ่านไปเนิ่นนาน จนชั่วชีวิต
จากคิดแค่คิดเดียวก็ทำอันตรายได้ แทบทั้งชีวิต

 

คิดดับๆๆ สุขจริงหนอ  สุขจริงหรือ 

แว๊ปเดียวของคิด 
มโนกรรม  

คิดดำ คิดขาว  แม้นคิดไม่ดำไม่ชาว  

ก็มีวิบาก 
วิบากดำ วิบากขาว วิบากไม่ดำไม่ขาว ก็เกิด

ก็ต้องรู้จริง รู้ชัด รู้แจ่มแจ้ง ให้ชัดเจน ว่า 

คำว่าวิบาก คืออะไร  แม้คิดจะดับไปแล้ว  แต่วิบาก ก็ส่งกลิ่น ดำเนินต่อ

คิดดับๆๆๆๆๆ แต่กลิ่นยังคงอบอวล ด้วยวิบาก