วันเวลาปัจจุบัน 26 ม.ค. 2021, 20:08  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 718 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 48  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 01:58 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ไม่ได้มาเยี่ยม เพราะคิดว่าคุณมานิตา
ดีขึ้นบ้าง ทำใจได้บ้างแล้ว ตอนนี้โจทย์ของคุณก็คือ อยากเลิก
แต่เลิกไม่ได้ เพราะลูกขอร้อง ใช่ไหมค่ะ? :b55:

ในเมื่อเราทำอะไรไม่ได้ ก็ไม่ต้องทำ เลิกไม่ได้ก็ไม่ต้องเลิก
ไม่อยากรัก ก็ไม่ต้องรัก อยู่ไปแบบ "คนอื่น" ซิค่ะ ทำหน้าที่
พ่อ แม่ แต่หน้าที่สามี ภรรยา เป็นอันยุติ ระหว่างลูกๆ คุณคือแม่
เขาคือพ่อ แต่ระหว่างคุณกับเขาคือ"คนอื่น" ซึ่งกันและกัน ไม่ต้องไปสนใจว่าเขา
จะมา หรือจะไป ไม่ต้องต้องตารอว่าเขาจะทำอะไรให้เรา? แยกส่วนกัน
ไปเลย อะไรก็ตามที่จะต้องเกี่ยวข้องกัน ก็ให้ทำเหมือนเขาเป็นเพื่อนร่วมงาน
ทรัพย์สินในส่วนของเขา จะเอาไปซื้ออะไรให้ใครก็ไม่ต้องไปรู้ ไม่ต้อง
ไปหวง ขนาดตัวของเขาคุณยังไม่มีสิทธิเก็บไว้คนเดียวเลย แล้วจะไปหวง
ทรัพย์สินเงินทองของเขาทำไม? คุณลืมไปแล้วหรือว่า "เขาไม่ใช่ของเรา"
หมายความรวมหมดทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขา :b50:

แล้วไม่ต้องไปเกี่ยงว่า ทำไมเธอไม่รับผิดชอบลูกบ้าง? นั่นเป็นเรื่องของเขา
ไม่ใช่หน้าที่เราทึ่จะต้องเตือนว่าคุณเป็นพ่อ คุณควรจะต้องทำอย่างนั้น
จะต้องทำอย่างนี้กับลูก เราทำหน้าที่ในส่วนของเราให้ดีที่สุด
ที่สำคัญคุณก็อย่าเผลอเข้าไปมีส่วนร่วมในหนี้สินที่เขาก่อขึ้นแล้ว และ
ตั้งท่าว่าจะมีขึ้นอีกเรื่อยๆ ตัดเขาออกไปจากความคิดเลย ปัดออกไปให้หมด :b46:

นี่แสดงว่าถึงวันนี้แล้ว คุณก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ตัดอะไรไม่ได้เลย
ยังคงกำทุกอย่างไว้เต็มสองมือ แบกทุกอย่างไว้เต็มสองไหล่ วางอะไรไม่ได้เลย
ของเก่าก็ไม่คายออก แล้วยังรับของใหม่เข้าไปอีก คุณไม่อึดท้องบ้างหรือค่ะ? :b40:

คุณก็เห็นแล้วว่า พวกเขาก็ไม่ได้สุขอย่างที่คุณคิดเลย เขาก็กำลังเผชิญกับ
กรรมที่พวกเขาก่อขี้นแล้ว เห็นๆอยู่ว่าพวกเขากำลังเดือดร้อนเรื่องเงินกันอยู่
คุณจะไปทุกข์กับปัญหานี้ของเขาทำไมกัน เรื่องของเขา ให้เขาแก้ปัญหาเอง :b47:

ถ้าคุณทุกข์ และเจ็บปวดเพราะเขาโกหก เรื่องที่เขาเคยบอกว่าไม่เคยซื้อ
อะไรให้ทางโน้น คุณก็น่าจะรู้ว่าทุกคำพูดที่เขาพูดมาตั้งแต่ต้นจนบัดนี้
มันก็เรื่อง "ขี้ฮกทั้งเพ" คุณจะเก็บเอาเป็นสาระทำไมกัน? เขาไม่ได้โกหก
คุณเฉพาะเรื่องนี้ เขาก็โกหกได้ทุกเรื่อง แสดงว่าลึกๆแล้วคุณก็ยังหวังที่จะให้เขา
กลับมา หวังว่าเขาจะเลือกคุณและครอบครัวอยู่ คุณลดตัวเองลงมากเกินไปแล้ว
เราต้องเป็นฝ่ายเลือก ไม่ใช่เขาค่ะ คุณมานิตา เขาไม่มีสิทธิที่จะเลือกแล้ว
อย่าให้สิทธินี้กับเขาอีกเป็นอันขาด ถ้าจะถามว่าจะต้องทำอย่างไรในกรณีนี้
ก็คือให้เขามีสิทธิแค่เข้ามาในบ้าน มาเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ไม่มีสิทธิตัดสินใจอะไร
ในบ้านที่คุณครอบครองอยู่กับลูก จะทำอะไร คุณก็ปรึกษากันแม่ๆลูกๆไป
ให้วางตำแหน่งเขาเป็นแค่รูปปั้นในบ้าน ที่แขกไปใครมาก็รู้ว่าบ้านนี้ยังมีพ่อ
มีแม่ มีลูกๆ ครบองค์ประกอบของสถาบันครอบครัว
แต่แค่ตำแหน่งเท่านั้น :b44:

เอาใจช่วยคุณได้แค่นี้แหละค่ะ คำแนะนำร้อยล้านคำ ก็ไม่สำคัญเท่า "ใจ" คุณเอง
ไม่มีใครช่วยคุณได้ อย่างเก่งก็แค่ปลอบโยนกันไป เหมือนคนไข้ที่ไม่ยอมกินยา
ต่อให้ห้อมล้อมปลอบใจกันขนาดไหน? ก็ไม่มีทางหาย
ถ้าไม่ยอมกลืนยาเองค่ะคุณมานิตา :b53:

ให้ทำใจให้ว่างๆ แล้วนั่งมองดูเขา ทุรนทุราย กระสับกระส่าย กับปัญหา
ที่กำลังรุมพวกเขาดีกว่า ดูเฉยๆนะ ไม่ต้องมีอารมณ์เข้าไปร่วมด้วย ดูแล้ว
คุณจะได้เห็นว่า ไม่มีใครลอดพ้นจากการกระทำ ที่ตัวเองเคยทำไว้ไปได้เลย
ไม่ว่าเร็วหรือช้า พูดง่ายๆก็คือ ไม่มีใครหนีกรรมของตัวเองได้ :b41:

อยู่กับลูก คุยกับลูก ปรึกษาหารือกันแม่ๆ ลูกๆ ไม่ต้องพูดถึงพ่อเขา ไม่ต้อง
สนใจอะไรเลยที่เกี่ยวกับเขา ตัดออกจากสาระบบเลย ลองทำดูซิค่ะ ขอย้ำอีก
เป็นครั้งที่สามว่า "อย่ารับเรื่องใหม่" เข้ามา ไม่ว่าเรื่องอะไรทั้งนั้นที่เกี่ยวกันสามี
ตัดออกไปจากใจเลย ถ้าตัดไม่ได้ทันที ก็เก็บเขาซุกไว้ที่หลืบของหัวใจ หลืบใด
หลืบหนึ่งที่ลึกและลับที่สุดในใจ ได้ไหมค่ะ? :b48:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 02:04 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ก.ย. 2009, 04:04
โพสต์: 356

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณมานิตา อย่าคิดมาก เรื่อง"รถ"มันเกิดมาหลายเดือนแล้ว แม้คุณจะเพิ่งรู้คุณก็อย่าไปทุกข์เลยค่ะ
คุณคงเสียใจ ที่สามีไปออกรถให้ผู้หญิงคนนั้น ...อยากให้คุณคิดว่า ตอนนี้เวรกรรมมันคงตามทันสามี
ของคุณแล้วล่ะ ที่รายรับ ไม่พอกับรายจ่าย การเงินฝืดเคือง ติดขัด ชักหน้าไม่ถึงหลัง ...อาจจะทำให้
สามีคิดบ้างก็ได้ว่าตอนเค้าใช้ชีวิตอยู่กับคุณเค้าไม่เห็นต้องมามีภาระมากมายขนาดนี้.....และอยากให้
คุณคิดว่า..สามีคุณอาจจะไม่ได้ลงอารมณ์กับคุณคนเดียว ผู้หญิงคนนั้นก็คงโดนด้วยล่ะค่ะ
...เมียน้อยนะค่ะมันคิดแต่ว่าชีวิตมันจะเกาะจะจับผู้ชายให้อยู่หมัดต้องใช้ราคะที่มันถนัด...แต่มันลืมนึก
ไปว่าชีวิตคนเราจะดำรงอยู่ได้ไม่ใช่แค่เรื่องลุ่มหลงมัวเมาเรื่องอย่างว่าเท่านั้น ...มันยังมีเรื่องเงินเข้ามา
เกี่ยวข้องด้วย...ตอนนี้ไม่แน่นะค่ะพวกเขาอาจจะกำลังเริ่มมีปัญหากันแล้วก็ได้ ....เชื่อเถอะค่ะ คนเราพอ
เครียดเรื่องเงิน เป็นหนี้ เป็นสินมากมาย ...ไอ้เรื่องอย่างว่า "ถดถอย" แน่ ๆ ...

....ส่วนเรื่องหนี้ค้างชำระงวดรถ...เคยอ่านหนังสือเจอเหมือนกันว่า แม้เราจะจดทะเบียนสมรสกับสามี
แต่หนี้ส่วนตรงนี้ เราไม่เกี่ยวข้อง ไม่มีส่วนได้ส่วนเสีย ไม่รู้ไม่เห็น...ถ้าเรื่องถึงศาล ศาลก็จะฟังเราค่ะ
เราสามารถบอกกับศาลได้ว่า ...หนี้ตรงส่วนนี้สามีทำขึ้นมาให้กับภรรยาน้อย ...แต่ศาลก็ยังยึดหลักว่า
ใครเป็นหนี้ ก็ต้องรับใช้ ศาลอาจจะสืบดูว่า ทรัพย์สินที่เป็นสินสมรสในส่วนของสามีคุณมีอะไรบ้างที่พอ
จะใช้แทนเงินได้(ไม่รู้สามีคุณติดค่างวดรถมากน้อยเพียงใด)ศาลจะให้ยึดส่วนนั้น...ตรงนี้ให้คุณมานิตา
สบายใจได้ว่า คุณไม่ต้องรับใช้หนี้แทนสามี เพราะคุณไม่มีส่วนรู้เห็น...ถ้าบริษัทรถมาทวงกับคุณ ให้คุณ
บอกไปเลยว่าให้ไปฟ้องเอาที่ศาล

[quote="มานิตา"]ตอนนี้เราก็คงเหมือนซากศพเดินได้แล้วมั้ง นอนไม่หลับบาง
วันก็ปวดหัวคลื่นใส้เหมือนจะอาเจียน สามีบอกว่าเรื่องแค่นี้เราทำเป็นจะเป็นจะตาย อยากตายก็ตายไป
เลย แล้วอย่างนี้เราจะทำอย่างไร ลูกคนโตบอกว่ายังทำใจไม่ได้ถ้าไม่มีพ่อ ลูกคนเล็กบอกว่าแม่กับพ่อ
อย่าเพิ่งเลิกกันนะลูกอายเพื่อนๆ ( กำลังเรียนมัธยม) ช่วยบอกหน่อยนะคะว่าควรทำอย่างไรดี


คำพูดของสามีช่วงนี้ คุณอย่าเอามาใส่ใจเลยค่ะ คนมันเครียด หาทางออกไม่ได้ ก็พาลไปหมด เข้าใจ
นะค่ะว่าคุณเสียใจมากกับคำพูดของเค้า แถมเค้ายังไม่ใยดีคุณเลย ที่ร่างกายคุณย่ำแย่ ...ตอนนี้ 2 ตา
เค้าคงไม่มองเห็นทุกข์ของใครแล้วละค่ะ ...เค้าจะเห็นแต่ทุกข์ของเค้าเอง ...และก็ตรงกับหลักธรรมะ
ที่ว่า...."ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว"..ทำใจเราให้ผ่องแผ้วเข้าไว้ ถนอมร่างกายหน่อยนะค่ะ อย่าลืม
ว่าไม่ใช่แค่สามีของคุณเท่านั้นที่มองเห็นคุณเหมือนซากศพ ..ลูก ๆ ของคุณทั้ง 2 คน ก็เห็นเหมือนกัน
คุณต้องเข้มแข็งได้แล้วค่ะ....เด็กจะรู้สึกอย่างไรค่ะ ถ้าเห็นแม่ของตัวเองไม่สู้ชีวิตเลย ยอมปล่อยให้
ความทุกข์มาอยู่เหนือทุกอย่าง ...วันข้างหน้าถ้าลูก ๆ ของคุณอาจเจอกับปัญหาเหมือนคุณ....แล้ว
พวกเค้าจะเอาแบบอย่างการสู้ชีวิตจากใครล่ะค่ะ......สู้ เพื่อ ลูก เพื่อครอบครัวของเรา.


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 02:38 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ก.ย. 2009, 04:04
โพสต์: 356

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


..........หากอยากสัมผัส ความงดงามของสายรุ้ง.......
.......จงอดทนให้พายุฝน เดินทางผ่านพ้นไปเสียก่อน......


ลอกมาจากหนังสือ "ไม่มีใครได้ทุกอย่างดังใจหวัง และไม่มีใครพลาดหวังทุกอย่างไป"
ขอขอบคุณ ..คุณจรรยาพร เจริญไทย ...ผู้จัดทำ เรียบเรียงข้อความหลากหลายมุมมอง มารวบรวมไว้
ในหนังสือเล่มนี้

คุณมานิตา ลองซื้อมาอ่านดูนะค่ะ ...อาจจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย หาซื้อได้ที่ร้าน
7-ELEVEN ถ้ายังอยู่ในช่วงโปรโมชั่น ลดราคาเหลือเล่มล่ะ 50 บาท


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 13:16 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 01 เม.ย. 2009, 09:21
โพสต์: 376

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีคุณมานิตา :b41: :b41: คุณทักทายและคุณPENYAแนะนำไว้ดีมาก คุณพยายามค่อยๆคิดตามว่าจะทำอย่างที่สองท่านบอกได้อย่างไร เรารู้ว่ามันยากแต่คุณก็ต้องทำ ทนทำเพื่อความต้องการของลูก ถ้าเค้าโตจนมีงานทำแล้ว เค้าจะไม่ขอร้องเช่นนี้เลย ตอนนี้เขายังเรียนอยู่ความคิดความอ่านของเขาจะมองแต่ความอบอุ่นของครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า แต่ความลึกซึ้งของการใช้ชีวิตคู่เขายังมองไม่เห็น หน้าที่ของความเป็นแม่อย่างพวกเราๆตอนนี้ก็ต้องอดทนเพื่อลูก เข้มแข็งไว้นะคุณมานิตา พยายามสวดมนต์เยอะๆ ท่องพุทโธเข้าไว้ ใจเราจะได้เย็นลง พวกหญิงร้ายชายเลวเขาต้องได้รับกรรมแน่ๆ เดี๋ยวนี้กรรมมันติดจรวด พวกเราต้องได้เห็นเร็วๆนี้แหละ ยิ่งพวกเป็นข้าราชการนี่แหละตัวดี อีกหน่อยเพื่อนฝูง ลูกน้องก็จะรังเกียจ เป็นกำลังใจให้เต็มร้อยเลยนะ :b4: :b4:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 13:45 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีค่ะคุณทักทาย คุณPENYA คุณทุกข์ใจ ได้อ่านคำแนะนำของทุกคนแล้วสบายใจขึ้น

จริงอย่างคุณทักทายว่า เราไม่ปล่อยวางเอง ประเภทว่าพอเขาพูดดีด้วยเราก็ใจอ่อนเขารู้นิสัยเรา

นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปเราจะตัดใจแล้วจะทำตามที่เพื่อน ๆ แนะนำ วันนี้ก่อนที่จะเข้ามาในกระทู้นี้เราก็ตั้งใจแล้วว่าเราจะเลิกยึดติดกับชีวิตเขาเรานอนทบทวนทั้งคืนตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาดีไม่ดีอย่างไร
ก็คิดว่าทำใจได้ และจะทำให้ได้จริง ๆ และตลอดไป ที่ผ่านมาเรายอมรับว่าทำได้บ้างไม่ได้บ้าง
ที่สุดแล้วละครฉากนี้ก็ต้องมีวันจบเพราะทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ต่อไปเราจะมองสามีอย่างมีความสุขเพราะดูแล้วเขาก็เริ่มทุกข์แล้วกระวนกระวาย เราเองจะนิ่งเฉยอย่างเดียว ตอนนี้ก็ทดสอบมา 1 วันแล้ว
คืออยู่ปกติ พูดคุยธรรมดา เขาไปไหนก็ไม่ถามไม่มองนอนฟังเพลงอย่างเดียวและถ้าต่อไปนี้เรายังทำไม่ได้อีก เราจะออกจากลานธรรมนี้ไปเลย จะไม่มากวนใจเพื่อน ๆ อีก จริงอย่างที่คุณทักทายว่า
ล้านคำปลอบใจก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเราไม่นำมาปฏิบัติ ถ้าเรายังตัดใจปล่อยวางไม่ได้ไม่มีประโยชน์
จริง ๆ ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่ชี้ทางสว่างให้คนใกล้ตายได้ฟื้นคืนชีพมาอีกหน
แล้วคอยฟังข่าวนะจะมารายงานให้ทราบทุกระยะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 13:48 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณ PENYA คุณทักทาย ช่วยทายให้หน่อยซิว่าคนที่มีจุดแดงขึ้นที่อุ้งฝ่ามือตรงกลางพอดี

จะเป็นอย่างไร รอคำตอบค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 14:02 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2009, 03:20
โพสต์: 48

งานอดิเรก: อ่านหนังสือ
สิ่งที่ชื่นชอบ: เดอะซีเคร็ต
ชื่อเล่น: สา
อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อ่านแล้วรู้สึกเศร้าจังเลยคุณมานิตา
อย่าปล่อยให้สามีมามีอิทธิพลกับหัวใจอีกเลย
หยุดกังกลกับเขาเถอะค่ะ
คิดมากก็เสียสุขภาพกาย สุขภาพจิตเปล่า ๆ
อย่าใจอ่อน อย่าหวั่นไหว อย่าคิดลบ
ทุกอย่างเป็นไปตามเงื่อนไขของเหตุที่ทำ
ปัญหานี้เราแก้ไม่ได้หรอก เพราะเขาสร้างปัญหา และ มีคุณภรรยาอีกคนมาเกี่ยว
เราต้องรักษาใจตัวเองเท่านั้น
ดิฉันเชื่อว่าคุณมานิตาต้องทำให้
สู้กับหัวใจตัวเองน่ะค่ะ ถ้าคุณเอาชนะตัวเองได้
แรงดึงดูดที่ดี จะดึงเขากลับมาเองค่ะ :b55:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 14:13 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2009, 03:20
โพสต์: 48

งานอดิเรก: อ่านหนังสือ
สิ่งที่ชื่นชอบ: เดอะซีเคร็ต
ชื่อเล่น: สา
อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอเล่าอีกนิดหนึ่ง ขอยกตัวอย่างเรื่องตัวเองน่ะค่ะ
ตั้งแต่วันที่ดิฉันรู้สึกว่า สามีไม่มีอิทธิพลกับหัวใจ และ ความรู้สึกกับเราแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกที่ดี หรือ ว่าความเกลียดชัง
แต่ดิฉันยังดูแลความเป็นอยู่ของสามี และ คุยด้วยแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทุกวันนี้บางครั้งสามีดูอึดอัด ทำตัวไม่ถูก
เหมือนพยายามอ่านใจเราว่าเราคิดอะไรอยู่
แต่เขาเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น คือ นอกจากเวลาทำงานแล้ว
อยู่ที่บ้านแทบจะไม่ออกไปไหนเลย
ก่อนออกจากบ้านก็หอมลูกหอมเมียอยู่นั่นแหละ
แต่ทุกครั้งที่เขาทำดิฉันก็ยังเตือนตัวเองอยู่ว่า
อย่าได้หลงไปติดกับดักอารมณ์รักอีกเลย
เตือนตัวเองว่าพอแล้ว แต่ถ้าเธอทุกข์ ผู้หญิงคนนี้จะไม่มีวันทิ้งเธอ
เพราะดิฉันคิดว่าเขาเป็นคนอื่นสำหรับดิฉันไปแล้ว
แต่ที่ไม่อยากตึงกันแบบคนอื่น
ก็เพราะพยามรักษาความเป็นครอบครัวไว้เท่านั้น
ลองดูน่ะค่ะ พื้นฐานจิตใจเราไม่ต่างกันหรอก ดิฉันทำได้ คุณก็ย่อมทำได้


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 พ.ย. 2009, 16:05 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ก.ย. 2009, 04:04
โพสต์: 356

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ดีใจมากค่ะ ที่คุณมานิตา รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ค่อย ๆ คิด พิจารณาด้วยเหตุและผลนะค่ะ
....การหักดิบ กับเรื่องความเจ็บปวด ยิ่งทำก็ยิ่งทรมาน ภายใน วัน สองวัน คงทำไม่ได้หรอกค่ะ ค่อย ๆ
เป็น ค่อย ๆไปจะดีกว่า อยากให้คุณอยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด ทำแค่วันนี้ให้ดี ให้สุขสุด ๆ ก็พอแล้วค่ะ
แล้ววันนี้ คุณมานิตา ยิ้มบ้างหรือยังค่ะ ถ้ายังก็ยิ้มได้เลยนะ โลกนี้จะสว่างไสวถ้าทุกคนมีรอยยิ้ม และมัน
จะสว่างไสวมากที่สุด ก็คือที่บ้านของคุณเอง แม้แต่จิ้งจก ถ้ามันเห็นคุณยิ้ม มันจะยิ้มตอบคุณเองค่ะ

ถ้าชื่อของคุณชื่อจริงว่า มานิตา จริง ๆ อักษรตัวแรก "ม" ตัวแทนของดาวพฤหัสบดี อันหมายถึง ความรู้
ความสามารถ การมีสติปัญญา .....เพราะฉะนั้น คุณเป็นคนฉลาดนะค่ะ อย่าลืมเอาส่วนนี้ออกมาใช้ด้วย
ช่วงคุณเครียด คุณอาจจะขาดสติ แต่ตอนนี้คุณนิ่งแล้วปัญญาเกิดแน่นอนค่ะ

ส่วนเรื่อง "ไฝแดง" ไม่ค่อยละเอียดตรงเรื่องนี้เท่าไหร่ รู้แต่ว่า ถ้ามีจุดแดง ๆ ขึ้นตรงช่วงโคนนิ้วกลาง
นิ้วนาง นิ้วก้อย จะโชคดี มีลาภ ....แต่ของคุณมานิตา ขึ้นที่กลางฝ่ามือ ไม่รู้จริง ๆ ค่ะ แต่ก็เคยได้ยิน
มาเหมือนกันว่า "ไฝแดง" เป็นไฝดี คนเค้าจะไม่ตัดออกไปจากร่างกาย เอาเป็นว่าให้คุณคิดว่าดี มันก็จะ
ดีเองค่ะ....ไว้ถ้าไปร้านหนังสือ จะไปหามาให้นะค่ะว่า หมายถึงอะไร


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 พ.ย. 2009, 01:51 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


มานิตา เขียน:
คุณ PENYA คุณทักทาย
ช่วยทายให้หน่อยซิว่าคนที่มีจุดแดง
ขึ้นที่อุ้งฝ่ามือตรงกลางพอดีจะเป็นอย่างไร
รอคำตอบค่ะ


เป็นสิ่งที่ดีค่ะ จะมีโชคมีลาภไม่ขาดสาย
ทายให้แล้ว ทักทายขอรางวัลนะค่ะ
ขอให้คุณปิดหู ปิดตา ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นเกี่ยวกับ
สองคนนั้น ถึงรู้ก็ทำเป็นไม่รู้ สัญญาได้ไหมค่ะ? "คนเก่ง" :b28:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 พ.ย. 2009, 01:58 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


มานิตา เขียน:
ถ้าต่อไปนี้เรายังทำไม่ได้อีก
เราจะออกจากลานธรรมนี้ไปเลย
จะไม่มากวนใจเพื่อน ๆ อีก


ในโลกนี้ไม่มีอะไร เกินความพยายามของคนไปได้
เชื่อว่าคุณต้องทำได้ค่ะ แต่ถึงจะไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร
ก็ไม่ต้อง "ประหารชีวิต" ตัวเอง โดยการหนีออกจากลานนี้หรอกค่ะ
ก็แค่หาวิธีอื่นกันต่อไป อย่าขู่กันแบบนี้ซิค่ะ ใจหายนะ :b28:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


แก้ไขล่าสุดโดย ทักทาย เมื่อ 16 พ.ย. 2009, 03:11, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 16 พ.ย. 2009, 09:29 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 01 เม.ย. 2009, 09:21
โพสต์: 376

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


เป็นกำลังใจให้นะคุณมานิตา สู้ สู้ :b4: ไม่ว่าคุณจะทำใจได้หรือไม่ได้ คุณก็อย่าเพิ่งทิ้งเวฟนี้ไปนะ เพราะอย่างน้อยคำแนะนำและปัญหาของเพื่อนๆอาจจะเป็นทางสว่างให้คุณมานิตาได้บ้าง เพื่อนๆในเวฟนี้ยังรักและห่วงใยคุณเสมอ ถ้าคุณพ่อคุณแม่คุณมานิตายังอยู่ เราว่าเมื่อเหตุการณ์มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณไปคุยกับท่านบ้างก็ได้ ถึงแม้ว่าท่านอาจจะไม่ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้น แต่ว่าเวลาคุณทุกข์คุณเหงา เราว่าอกพ่ออกแม่เป็นที่น่าซุกที่สุด กลับไปกอดท่านซะถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องให้เต็มที่ไปเลย แล้วคุณจะได้มีกำลังใจกลับมาต่อสู้กับความเป็นจริงได้ต่อไปอีก รักนะจะบอกให้


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 16 พ.ย. 2009, 10:02 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 10 พ.ย. 2009, 10:41
โพสต์: 4463

อายุ: 0
ที่อยู่: วัฏสงสาร

 ข้อมูลส่วนตัว


ทำ ใจ ให้ดีก่อนครับ ถ้าใจไม่ดี ก้อย่าไปหวัง ว่าอะไรจะดีได้นะครับ เพราะทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ อาจอ่านธรรมะไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ ในช่วงนี้ ต้องค่อยๆทำใจคุณก่อนครับ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 16 พ.ย. 2009, 10:49 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 6
สมาชิก ระดับ 6
ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ส.ค. 2009, 15:01
โพสต์: 408

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อะไรที่เข้ามากระทบใจคุณมานิตา ต้องระงับความโกรธ ความน้อยใจให้ได้ค่ะ

เค้าจะไปซื้ออะไร ให้เงินกันเท่าไหร่ มันเรื่องของเค้า เราคงควบคุมอะไรไม่ได้

มันเป็นธรรมดาของผู้ชาย ที่เค้าทั้งรัก ทั้งหลง มีอะไรก็ประเคนให้หมด เมื่อหมดแล้วนี้นะซิจะทำอย่างไร

ดิฉันคิดว่า ตอนนี้สามีคุณคงเครียดไม่น้อย กับภาระปัญหาที่เค้าก่อเอาไว้ คุณก็ปล่อยให้เครียดไปเถอะคะ ไม่ต้องไปสนใจ ไม่ต้องถามถึงเรื่องรถ หรือเรื่องต่างๆ ที่เค้าต้องรับภาระทางนั้น ปัญหาใครเป็นคนก่อ ก็ต้องให้คนนั้นแก้

ตอนนี้ คุณต้องหันมาสนใจเอาใจใส่ ลูกๆ คุณดีกว่า เพราะเป็นวัยที่เค้าเรียกว่าหัวเลี้ยวหัวต่อ ต้องระวังความรู้สึกของพวกเค้า คุณต้องเข้มแข็งอย่าแสดงความอ่อนแอให้ลูกได้รับรู้มากมายเกินกำลังของวัยของพวกเค้าที่จะรับได้ เพราะหากเค้ารู้สึกเจ็บปวดกับปัญหาครอบครัวแล้ว เค้าจะติดเพื่อน ถ้าเพื่อนดีก็ดีไป ถ้าไปเจอเพื่อนไม่ดี เราจะยิ่งทุกข์หนักกว่าเรื่องสามีนะค่ะ

สามีเมื่อเลิกกันก็เป็นคนอื่นไปแล้ว แต่ลูกนี้ซิ อย่างไรก็ลูกของเรา

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ เจริญในธรรมค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 16 พ.ย. 2009, 16:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 14:11
โพสต์: 839

ที่อยู่: สงขลา

 ข้อมูลส่วนตัว


0897374513 โทรปรึ smiley กษาได้ครับ

.....................................................
ทำดีทุกทุกวัน เมื่อโอกาสมา


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 718 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 48  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 6 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร