วันเวลาปัจจุบัน 14 ส.ค. 2020, 04:11  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 20 โพสต์ ]  ไปที่หน้า 1, 2  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 22:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 21:37
โพสต์: 5

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีค่ะ

ดิฉันมีเรื่องทุกข์ใจมากเกี่ยวกับความรัก

- จะทำอย่างไรหรือมีวิธีปฏิบัติตนอย่างไรเมื่อรู้ว่าคุณมีความรักให้เกย์ และเขาเป็นคนดี ซึ่งเขาดีกับคุณมาตลอดและคิดกับคุณแค่เพื่อน ดิฉันรู้ว่าควรตัดใจแต่มันเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก อีกทั้งเป็นความรักครั้งแรก ซึ่งเจ็บปวดมาก เจ็บที่หัวใจ (เจ็บจนบางครั้งคิดว่าเราจะอยู่ต่อไปได้อย่างไรกับความรู้สึกที่เจ็บมากขนาดนี้) เวลาเจอพี่เขา ไม่รู้ว่าจะวางตัว ทำใจหรือปฏิบัติตัวอย่างไรดี รบกวนท่านผู้รู้หรือมีประสบการณ์กรุณาให้คำแนะนำด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 22:19 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 21:43
โพสต์: 20

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ก็รักเขาต่อไป
กาลเวลาจะทำให้
ทุกอย่างดีขึ้นเอง
อย่าตำหนิตัวเอง
อย่าคิดทำร้ายตัวเอง
ฟังเพลงของเอเซียร์ดูจะรู้ว่า
ที่เธอทำมันจะมากไปไหม
ดูร้อนรนจนกระวนกระวาย
เรื่องแค่นี้ทำจะเป็นจะตาย
...............
ยิ้มเถิดเรื่องร้ายๆกว่ายังต้องเจออีกเยอะ
เชื่อลุง ลูคาร์เถิด


แก้ไขล่าสุดโดย ลูคาร์ บราซี่ เมื่อ 12 มี.ค. 2010, 22:30, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 23:11 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 มิ.ย. 2008, 22:40
โพสต์: 1769

แนวปฏิบัติ: กินแล้วนอนพักผ่อนกายา
งานอดิเรก: ปลุกคน
สิ่งที่ชื่นชอบ: Tripitaka
ชื่อเล่น: สมสีสี
อายุ: 0
ที่อยู่: overseas

 ข้อมูลส่วนตัว


เพราะเป็นรักที่เจือด้วยราคะจึงเพ่งเล็งที่จะได้ครอบครองเป็นเจ้าของ เมื่อดูจะพลาดหวังความเดือดร้อนสาหัสย่อมปรากฏ พึงเข้าใจอาการอันทุรนทุรายนี้ว่ามีด้วยเหตุีนั้น...

แต่หากรักเป็น คือรักด้วยเมตตา ไม่คาดหวังมุ่งหมายที่จะได้เป็น"เจ้าของ" ไม่หวังแม้การ"รักตอบ"..ย่อมอยู่ด้วยความสงบเย็น ดุจเดียวกับรักที่มารดาบิดาที่มีต่อบุตรธิดาทั้งหลาย รักเช่นนี้ ย่อมเป็นไปกับความปรารถนาดีหวังดีให้เขา ยินดีที่เขามีความสุขในแบบของเขา..

หากไม่สามารถตัดใจจากรักนี้ได้ ก็พยายามย้ายจุดยืนจากรักด้วยราคะมาเป็นรักด้วยเมตตา..

อ้างคำพูด:
เจ็บจนบางครั้งคิดว่าเราจะอยู่ต่อไปได้อย่างไรกับความรู้สึกที่เจ็บมากขนาดนี้


ให้คิดถึงความเจ็บเมื่อมารดาคลอดเราออกมาดูว่า ใครเจ็บ & เสี่ยงตายกว่ากัน..ขอให้เข้าใจว่า แม่นั้น อุตส่าห์อุ้มท้องเรามาด้วยความยากลำบากเพียงเพื่อให้เราได้เกิดมา"เป็นคน" ..เพื่อจะสามารถต่อยอดบุญต่อไปในเบื้องหน้า แม่คงเจ็บปางตายยิ่งนักหากทราบว่าลูกรักที่ท่านทะนุถนอมมาเสียเวลาทุกข์กับเรื่องเช่นนี้ ขอให้ลองเทียบตนเองว่า ในวันหน้าหากมีลูกที่ไปรักเกย์ ..ตนจะสุขใจดีใจปลื้มใจใหม??

ไม่มีใครรักเราจริงเท่าตัวเองและพ่อแม่แน่นอน ท่านนั้นย่อมเอ็นดูเราจนถึงที่สุดแม้ทำผิดพลาดพลั้งไป ท่านอภัยให้และพร้อมปลอบโยนช่วยเหลือเสมอ....ควรหรือที่เราจะทำทุกข์ให้เกิดแก่ท่านด้วยอาการเช่นนี้?

ขอให้กลับมีสติเถิด เลิกเอาความสุขของตนไปอิงอาศัยสิ่งภายนอก รักตนเองให้เป็น เลิกอ่อนแอเลิกความเป็นทาสของกิเลสตัณหาที่สั่งสมมาจนชำนาญนับภพไม่ถ้วนแล้ว ไม่เพียงชาตินี้หรอกหนาที่อ่อนไหวเช่นนี้ แม้หลายพันชาติที่ผ่านมาก็เป็นมาแล้ว เมื่อเกิดใหม่ มาได้ปัจจัยเหมาะสมก็อ่อนแอจนถูกทุกข์ย่ำยีเอาเช่นนี้ หากไม่ฝึกฝืนกิเลสบ้าง อีกล้านชาติหน้าก็มีโอกาสย่ำทุกข์ปางตายเช่นเดิมอีก จะไหวหรือครับ..?

:b46: :b41: :b46:

.....................................................
ศีล ๕ รักษาตนไม่ให้เกิดในอบายภูมิ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2010, 03:39 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 07 มี.ค. 2010, 23:38
โพสต์: 193

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


รัก ความเป็นตัวเองของเขาด้วยสิ

พวกเกย์ไม่ได้มีความสุขอะไรมากหรอก ถ้าทำได้เขาคงไม่อยากเป็นแต่เพราะกรรมเขาก็เลยต้องเป็นแบบนั้น

รักที่แท้จริงแล้วไม่เจ็บปวดหรอกนะ
คนเรารักกันไม่เป็น ก็เลยมักจะเจ็บปวดเพราะความรักเสมอ

ความรักไม่เคยทำให้ใครเจ็บ
แต่คนก็เจ็บด้วยความรู้สึกอื่นแล้วโทษว่าเป็นความผิดของความรัก

.....................................................
หากไม่สนใจหลักธรรมปลีกย่อย แล้วจะบรรลุหลักธรรมใหญ่ได้ยังไง -- กวนอู

"ทรัพยกรมนุษย์หากตายไป บริษัทฯ สามารถหามาแทนได้ แต่ทรัพยากรครอบครัวนั้น ครอบครัวไม่สามารถหามาแทนได้"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2010, 04:17 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ในเมื่อคุณรักเขา เขาเป็นคนดี ทำดีกับคุณมาตลอด
แล้วทำไมต้อง "เจ็บ" ด้วยค่ะ?....ดีแล้วที่เขาไม่เห็นแก่ตัว...เอาความรักของคุณมา
ปกป้องตัวเองทางสังคม...มีมากมาย..ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร?...แต่ก็ยังแต่งงาน
มีลูกเพียงเพื่อต้องการปกปิดตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง....โดยที่ไม่ได้นึกถึงจิตใจ
ของคนที่รักเขาอย่างสุดหัวใจ.... :b2:

ความรักเป็นสิ่งที่ดี...ไม่ว่าเขาจะเป็นเกย์..หรืออะไรก็ตาม..ถ้าเป็นคนดี...
ควรค่าแก่ความรัก ก็รักเขาต่อไป เก็บเขาไว้ในใจ ไม่จำเป็นต้องตัดใจ...
รักได้...เพียงแต่พยายามหักห้ามความรู้สึก ที่อยากเป็นเจ้าของในตัวเขา....
ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ...ดูแลเอาใจใส่กันเหมือนเดิม...คิดถึงก็คุยด้วย....
มีงานก็ทำไป....เวลาเจอกันก็อย่าคิดว่าเขาเป็นเกย์...คิดว่าเขาเป็นเขา
เป็นคนดีที่คุณรัก...แยกความรักกับ ปรารถนา ออกจากกันให้ได้ซิค่ะ....
แล้วจะรักได้อย่างไม่ทุกข์ :b12:

ตั้งคำถามให้กับตัวเองดูว่าที่ "เจ็บ" นั้นเพราะอะไร?
เพราะรักเขา...หรือเพราะเขาเป็นเกย์ เชื่อว่าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
แต่น่าจะเป็นเพราะ "ผิดหวัง" มากกว่า...ถ้าเป็นตามนี้จริง
ขอถามว่า คุณ "หวัง"อะไรในตัวเขา?.....ถ้าตอบคำถามนี้ได้
ก็จะแยกออก ระหว่าง "รัก" กับ "ปรารถนา".... :b6:
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ.... :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2010, 10:02 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 21:37
โพสต์: 5

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณสำหรับแนะนำจากทุกๆท่านค่ะ (และขออนุญาตระบายความรู้สึกนะค่ะ )
เป็นคำแนะนำที่อ่านแล้วทำให้ดิฉันน้ำตาไหลเลยค่ะ รู้สึกผิดที่ตัวเองอ่อนแอ ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณจากใจจริง เพราะดิฉันไม่กล้าขอคำแนะนำจากเพื่อนหรือว่าคุณพ่อคุณแม่กลัวว่าทุกคนรู้แล้วจะเสียใจและผิดหวังในตัวดิฉัน ก็เลยเป็นความรู้สึกที่กดดันอัดแน่นอยู่ในใจเรื่อยมาค่ะ ทุกข์อยู่ในใจตลอดมา เพราะไม่กล้าระบายหรือว่าเล่าให้คนที่รู้จักหรือใกล้ชิดฟัง ไม่ใช้ว่าอายว่าเขาเป็นเกย์ ถึงเขาจะเป็นแต่เมื่อเทียบกับอุปนิสัยที่เอื้อเฟื้อ มีน้ำใจกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันแล้ว จิตใจที่ดีมีคุณค่ากว่าสภาพที่เป็นอยู่มากค่ะ
** ตอนแรกไม่ทราบว่าพี่เขาเป็นเกย์ค่ะ เพราะไม่แสดงอาการอะไร พี่เขาเพิ่งบอกตอน เดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาเพราะดิฉันเอาของขวัญไปให้ พี่เขาคงรู้ว่าดิฉันรู้สึกอย่างไรกับพี่เขาซึ่งดูไม่ยากจากลักษณะของขวัญ พี่เขาบอกให้รู้และเขาสัญญาจะเป็นเพื่อน เป็นพี่ชายและจะรักน้องสาวคนนี้ตลอดไป(รักแบบชายหญิงไม่ได้) ดิฉันน้ำตาไหลเลยค่ะ ความรู้สึกหนึ่งวิ่งมาชนว่าเราจะอยู่ได้อย่างไรกับความรู้สึกที่เจ็บแบบนี้จะอยู่อย่างไรหนอ มันเป็นความรู้สึกที่มากับความทุกข์ในใจดิฉันที่เริ่มเกิดขึ้นค่ะ

ตั้งคำถามให้กับตัวเองดูว่าที่ "เจ็บ" นั้นเพราะอะไร? เพราะดิฉันยังรักพี่เขาแบบชายหญิงอยู่ พยายามที่จะลดลงเหลือเพียงเพื่อนหรือน้องสาวแต่ยังทำใจไม่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเป็นเกย์แต่ก็ยังรักอยู่
คุณ "หวัง"อะไรในตัวเขา?..... หวังความรักแบบชายหญิง หวังที่จะได้ครอบครองและสร้างครอบครัวที่อบอุ่นค่ะ แต่ความเป็นจริงในตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว มีแต่ความสับสนในใจ

ดิฉันจะนำคำแนะนำจากทุกท่านไปเป็นแนวทางในการปฏิบัติตนค่ะ ต้องยอมรับว่ายังเจ็บปวดและความทุกข์ในใจยังมีอยู่มิอาจลบเลือนไปในชั่วระยะเวลานี้ แต่คำแนะนำของทุกท่านช่วยชี้แนวทางสว่างให้ดิฉันได้มองเห็นหนทางที่จะเดินไปค่ะ ตอนนี้อาจยังเห็นไม่ชัด ยังมืดมัวอยู่แต่ดิฉันจะพยายามค่ะ ขอขอบคุณอีกครั้งค่ะสำหรับคำแนะนำในการวางตัว ทำใจหรือปฏิบัติตัว
-ก็รักเขาต่อไป
กาลเวลาจะทำให้
ทุกอย่างดีขึ้นเอง
อย่าตำหนิตัวเอง
อย่าคิดทำร้ายตัวเอง
-หากไม่สามารถตัดใจจากรักนี้ได้ ก็พยายามย้ายจุดยืนจากรักด้วยราคะมาเป็นรักด้วยเมตตา
-ที่แท้จริงแล้วไม่เจ็บปวดหรอกนะ คนเรารักกันไม่เป็น ก็เลยมักจะเจ็บปวดเพราะความรักเสมอ
-ความรักเป็นสิ่งที่ดี...ไม่ว่าเขาจะเป็นเกย์..หรืออะไรก็ตาม..ถ้าเป็นคนดี...
ควรค่าแก่ความรัก ก็รักเขาต่อไป เก็บเขาไว้ในใจ ไม่จำเป็นต้องตัดใจ...
รักได้...เพียงแต่พยายามหักห้ามความรู้สึก ที่อยากเป็นเจ้าของในตัวเขา....
ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ...ดูแลเอาใจใส่กันเหมือนเดิม...คิดถึงก็คุยด้วย....
มีงานก็ทำไป....เวลาเจอกันก็อย่าคิดว่าเขาเป็นเกย์...คิดว่าเขาเป็นเขา
เป็นคนดีที่คุณรัก...แยกความรักกับ ปรารถนา ออกจากกันให้ได้ซิค่ะ....
แล้วจะรักได้อย่างไม่ทุกข์


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2010, 12:52 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


สวรินทร์ เขียน:

ตั้งคำถามให้กับตัวเองดูว่าที่ "เจ็บ" นั้นเพราะอะไร? เพราะดิฉันยังรักพี่เขาแบบชายหญิงอยู่ พยายามที่จะลดลงเหลือเพียงเพื่อนหรือน้องสาวแต่ยังทำใจไม่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเป็นเกย์แต่ก็ยังรักอยู่
คุณ "หวัง"อะไรในตัวเขา?..... หวังความรักแบบชายหญิง หวังที่จะได้ครอบครองและสร้างครอบครัวที่อบอุ่นค่ะ แต่ความเป็นจริงในตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว มีแต่ความสับสนในใจ


พี่ก็มีใครคนหนึ่งอยู่ในใจเหมือนกัน เราต่างคนต่างรู้ว่าเรามีความรู้สึกต่อกันแบบไหน?....
แต่เราไม่พยายามที่จะเป็นมากกว่าทีเป็นอยู่เพราะเรารู้ว่าความรู้สึกดีๆที่มีให้กันจะหยุดชะงัก
และแปรเปลี่ยนไปทันที ถ้าเราเปลี่ยนสถานะจากคนรู้ใจกัน..ไปเป็นอย่างอื่น
เวลาเหงาก็คิดถึงกัน...โทรคุยกัน....หายคิดถึงก็ต่างคนต่าง
ใช้ชีวิตตามแบบฉบับที่ตัวเองชอบ....ไม่ผูก..ไม่พัน....ระยะไหนที่ความคิด
ชักจะเกินเลย....ความรู้สึกท้วมท้นคับอก....ก็จะพยายามห่างๆกัน...ระยะไหน?
ที่ความรู้สึกชักจะห่างเหินไปบ้าง....ก็จะกลับมาใกล้ชิดกัน พอเราหายไปนาน...
เขาจะเป็นฝ่ายเรียกเข้ามา....พอเขาหายไปเราก็เป็นฝ่ายเรียกหาเขาบ้าง....
รักษาระดับความพึงพอใจไว้แค่ความรุ้สึก...ไม่คิดที่จะเป็นให้มากไปกว่านี้....
ตัดความคิดหวัง...ที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน..ขอเป็นคนสุดท้ายที่นึกถึงกันยามไม่มีใคร...
แค่นี้ก็พอแล้ว ยอมรับว่ามีความสุขดี...ถ้าเรารักกันอย่างเดียว...ไม่มีความต้องการ
ไม่มีตัณหาเข้ามาเกี่ยวข้อง...จะเป็นความรักที่มีความสุขมากกว่าทุกข์...
ลองพิจารณาและค่อยๆ "ทำใจ" ความรักไม่ได้ทำให้เราทุกข์ แต่ตัวตัณหา
ราคะ ความอยาก ความปรารถนา ความหวัง ต่างหากที่เป็นตัวแปร
ที่ทำให้รักแล้วทุกข์...น้องลองเปลี่ยนมารักแบบนี้ดูซิค่ะ...เอาใจช่วยค่ะ :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2010, 15:13 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 มิ.ย. 2008, 22:40
โพสต์: 1769

แนวปฏิบัติ: กินแล้วนอนพักผ่อนกายา
งานอดิเรก: ปลุกคน
สิ่งที่ชื่นชอบ: Tripitaka
ชื่อเล่น: สมสีสี
อายุ: 0
ที่อยู่: overseas

 ข้อมูลส่วนตัว


ดีใจกับคุณสวรินทร์ ที่ได้คิดขึ้น เข้าใจครับกับความเจ็บที่เกิดขึ้น เรื่องความรักนั้น ทำให้เจ็บสาหัสกันได้ทุกคนไม่เว้นเลย..

ขอให้รักตนเองให้มาก เรายังอายุน้อย สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ เป็นอดีตไปแล้ว ประโยชน์อันใดกับการเสียใจเศร้่าใจในเรื่องนี้ไม่มีเลย เหมือนเราไปหลงรักต้นไม้ ที่ไม่มีรักตอบกลับมา ควรหรือที่จะปล่อยใจไปกับเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ทางหนึ่งที่จะช่วยให้ลดบรรเทาจากอาการนี้คือการถอยห่างออกมาจากเขา ห ากถอยทางกายไม่ได้ก็พึงถอยทางใจโดยถือว่าเขาเป็นพี่ชายคนหนึ่ง เพราะในสังสารวัฏที่ไม่มีเบื้องต้นนั้นเราทุกคนต่างเกิดมาเป็นพ่อแม่ญาติกันมาแล้ว ไม่มีใครเลยที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกันมา แต่ในที่สุด เมื่อเวลาตาย ต่างต้องเดินทางต่อไปคนเดียว ไม่อาจพ่วงกันไปได้แม้จะคล้องแขนกันอยู่ในเวลาตาย...

เราก็มาด้วยกรรมของเรา และจะไปตามกรรมของเราเอง เขาก็เช่นกัน ไม่มีใครทำกรรมแทนใครได้..ถ้าเราจะไปสวรรค์หรือพ้นทุกข์ก็ไปได้พ้นได้เพราะตนเองทำเหตุที่ดีควรแก่ผลเช่นนั้น ไม่ใช่คนอื่นที่ใหนทำให้ เมื่อใดหดหู่ท้อถอย คิดถึงพ่อแม่ให้มากๆ อย่าทำให้ท่านพลอยเศร้าใจในเรื่องไม่ควร เพราะหากเราไม่อาจตอบแทนคุณท่านได้ การไม่ทำให้ท่านเสียใจย่อมเป็นบุญประการหนึ่ง

ขอให้รักษาใจให้ดีครับ เสียทรัพย์หรือสิ่งใดๆก็ยังไม่เป็นไร แต่หาก"ใจเสีย"แล้ว ก็มีแต่ทางเสื่อมโดยส่วนเดียว..ขอให้มีความสุขพ้นทุกข์ไวๆด้วยคุณความดีคุ้มครองครับ.. :b46: :b47: :b48:

.....................................................
ศีล ๕ รักษาตนไม่ให้เกิดในอบายภูมิ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 มี.ค. 2010, 23:51 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 21:37
โพสต์: 5

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


แม้ว่าวันนี้จะยังร้องไห้ น้ำตายังไหล ยังเจ็บปวดอยู่ แต่ดิฉันจะพยายามที่จะทำใจ
ทำใจให้เข้มแข็ง จะไม่หยุดรักแต่จะรักแบบที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน และดำเนินชีวิตไปในทางที่ถูกต้อง
ต่อไป
ไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหนความพยายามนี้จะสำเร็จ แต่ถ้าพยายามความทุกข์ก็น่าจะเริ่มจางไปจากใจ

ขอบคุณค่ะสำหรับทุกคำแนะนำ สำหรับทุกกำลังใจ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 มี.ค. 2010, 02:52 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ขอให้โชคดี...และมีความสุขนะค่ะ :b48:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 มี.ค. 2010, 10:45 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 ม.ค. 2010, 16:32
โพสต์: 323

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


:b16: :b16: :b16:

รูปภาพ


รักคนอื่น ถ้ามีความรักจริง ๆ ไม่น่ามีความทุกข์
เมื่อ รัก ก็คือ รัก ไม่ควรมีคำว่าเสียใจ
สิ่งที่ทุกข์ คือ เราต้องการสนองตอบความต้องการตัวเอง
ต้องการสนองตอบ แต่ไม่ได้อย่างต้องการ


ชีวิตคนอื่น ก็เป็นของคนอื่น
ทำไมคนอื่นต้องสนองตอบความต้องการของตัวเอง



ปรารถนาสิ่งใด ไม่ได้สิ่งนั้นก็เป็นทุกข์
จุดไฟเอง ลวกมือเอง ร้อนเอง
ไม่จุดไฟ ไม่ลวก ไม่ร้อน


:b43: :b43: :b43:

โอมฺ มณี ปทฺเม หุมฺ

ขอปัญญาจงบังเกิดมี

งมงาย


. :b44: :b44: :b44: .


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 มี.ค. 2010, 11:06 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ต.ค. 2009, 15:06
โพสต์: 7104

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


tongue
:b20:
...ความใกล้ชิดและเห็นคุณงามความดีทำให้เราชื่นชม...
...สะสมนานเข้าก็พัฒนากลายเป็นรักและผูกพันกันไป...
:b1:
...เพราะไม่รู้...ทำให้มืดดำกำตาหลอกจิตให้หลงไป...
...หลงเข้าใจว่าเขาดีกับเราแสดงว่าเขารักเราแน่นอน...
:b16:
...ฝังความคิดให้ตัวเองอย่างนี้ทุกวัน...จนงมงาย...
...พอรู้สึกว่ากำลังจะสูญเสีย...ก็มีแต่ท้อแท้และผิดหวัง...
:b13:
...เพราะเราเองก่อทุกข์คือคาดสุขเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว...
...เมื่อมันไม่ได้ความสุขอย่างที่ตั้งไว้...ทุกข์ก็เพิ่มทวีคูณ...
:b22:
...หมั่นดูแลรักษาใจตัวเอง...ธรรมโอสถรักษาทุกโรค...
...เข้ามารับยาขนานนี้ได้จากกัลยาณมิตรในลานนี้ค่ะ...
:b12:
:b27: :b27:
:b48: :b48: :b48: :b48: :b48:


แก้ไขล่าสุดโดย Rosarin เมื่อ 15 มี.ค. 2010, 11:07, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 มี.ค. 2010, 15:19 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 2
สมาชิก ระดับ 2
ลงทะเบียนเมื่อ: 05 ต.ค. 2009, 17:14
โพสต์: 84

แนวปฏิบัติ: ตามดูจิต
งานอดิเรก: เลี้ยงแมว/ดูหนัง/เล่นเนต
สิ่งที่ชื่นชอบ: ธรรมะ
อายุ: 27

 ข้อมูลส่วนตัว


สวรินทร์ เขียน:
สวัสดีค่ะ

ดิฉันมีเรื่องทุกข์ใจมากเกี่ยวกับความรัก

- จะทำอย่างไรหรือมีวิธีปฏิบัติตนอย่างไรเมื่อรู้ว่าคุณมีความรักให้เกย์ และเขาเป็นคนดี ซึ่งเขาดีกับคุณมาตลอดและคิดกับคุณแค่เพื่อน ดิฉันรู้ว่าควรตัดใจแต่มันเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก อีกทั้งเป็นความรักครั้งแรก ซึ่งเจ็บปวดมาก เจ็บที่หัวใจ (เจ็บจนบางครั้งคิดว่าเราจะอยู่ต่อไปได้อย่างไรกับความรู้สึกที่เจ็บมากขนาดนี้) เวลาเจอพี่เขา ไม่รู้ว่าจะวางตัว ทำใจหรือปฏิบัติตัวอย่างไรดี รบกวนท่านผู้รู้หรือมีประสบการณ์กรุณาให้คำแนะนำด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ




ที่เจ็บก็เพราะ อยากให้เขาเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น
อยากให้เขารัก อยากให้เขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง
อยากให้รักสนองตอบคุณ

คุณถึงยังต้องเจ็บปวด

ลองเปลี่ยนมารักแบบ "ไม่คาดหวัง" ดูสิคะ
คิดเสียว่า อะไรที่เขาทำแล้วเขามีความสุข ก็จงยินดีไปกับเขา
ให้หลัก เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา ให้มากๆเข้าไว้
แล้วคุณก็จะเลิกเจ็บปวดไปเอง



.....................................................
จงขอบคุณเมื่อความทุกข์เกิด เพราะมันคือบทเรียนให้เราก้าวหน้า


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 15 มี.ค. 2010, 22:52 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 09:34
โพสต์: 1478

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


Rosarin เขียน:
tongue
:b20:
...ความใกล้ชิดและเห็นคุณงามความดีทำให้เราชื่นชม...
...สะสมนานเข้าก็พัฒนากลายเป็นรักและผูกพันกันไป...
:b1:
...เพราะไม่รู้...ทำให้มืดดำกำตาหลอกจิตให้หลงไป...
...หลงเข้าใจว่าเขาดีกับเราแสดงว่าเขารักเราแน่นอน...
:b16:
...ฝังความคิดให้ตัวเองอย่างนี้ทุกวัน...จนงมงาย...
...พอรู้สึกว่ากำลังจะสูญเสีย...ก็มีแต่ท้อแท้และผิดหวัง...
:b13:
...เพราะเราเองก่อทุกข์คือคาดสุขเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว...
...เมื่อมันไม่ได้ความสุขอย่างที่ตั้งไว้...ทุกข์ก็เพิ่มทวีคูณ...
:b22:
...หมั่นดูแลรักษาใจตัวเอง...ธรรมโอสถรักษาทุกโรค...
...เข้ามารับยาขนานนี้ได้จากกัลยาณมิตรในลานนี้ค่ะ...
:b12:
:b27: :b27:
:b48: :b48: :b48: :b48: :b48:


ห้วย...แล้ว...ตาโตเทรนเกาหลี...อย่างเอกอนจะขุดเอาอะไรมากล่าวอีกล่ะนี่...

คนอาร๊ายยย.... :b4: :b4: โผล่มุมไหน ๆ ก็สวย... :b16: :b16:

หลวงจีนงมงาย เขียน:
:b16: :b16: :b16:

รักคนอื่น ถ้ามีความรักจริง ๆ ไม่น่ามีความทุกข์
เมื่อ รัก ก็คือ รัก ไม่ควรมีคำว่าเสียใจ
สิ่งที่ทุกข์ คือ เราต้องการสนองตอบความต้องการตัวเอง
ต้องการสนองตอบ แต่ไม่ได้อย่างต้องการ


ชีวิตคนอื่น ก็เป็นของคนอื่น
ทำไมคนอื่นต้องสนองตอบความต้องการของตัวเอง


ปรารถนาสิ่งใด ไม่ได้สิ่งนั้นก็เป็นทุกข์
จุดไฟเอง ลวกมือเอง ร้อนเอง
ไม่จุดไฟ ไม่ลวก ไม่ร้อน


. :b44: :b44: :b44: .


นี่ก็อีกคน... คือ...มันก็อย่างนั้นจริง ๆ
จริง ๆ เรื่องความรัก...มันก็แค่นั้นแหละ...

:b55: :b55: :b55:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 31 ก.ค. 2010, 21:26 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 มี.ค. 2010, 21:37
โพสต์: 5

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีค่ะ
*เวลาผ่านมา 5 เดือนกว่าๆแล้ว ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาดิฉันพยายามทำงานหนักตลอดเวลาไม่ให้ว่าง เพราะความรู้สึกตอนนั้นคือถ้าว่างเมื่อไรจิตใจก็จะฟุ้งซ่านแน่นอน ตอนนั้นพยายามปรับตัวเองโดยพิจารณาตามคำแนะนำที่ทุกท่านกรุณาแนะนำดิฉันค่ะ

**มาถึง ณ วันนี้ แม้ความรักจะยังไม่จางไปจากใจ(ซึ่งคงไม่มีวันจางไป) ดิฉันก็ยังเป็นห่วง ถามไถ่ทุกข์สุขและพี่เขาก็ยังดูแลและห่วงใยดิฉันเหมือนเดิม เพียงแต่เขาไม่ได้รักแบบชาย-หญิง แต่รักแบบน้องสาว

***ปัจจุบัน ดิฉันรู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ พอเราได้พูดคุย ดูแลพี่เขาโดยที่ลดความหวังว่าต้องได้ครอบครองเขา ได้แต่งงานกับเขา ความรู้สึกน้อยใจพี่เขาที่เคยเกิดขึ้นก็ไม่ค่อยเกิด จึงมานั่งพิจารณาว่าเราเลือกเดินมาถูกทางแล้ว ถ้าไม่อยากทุกข์ต้องไม่อยากครอบครอง แม้วันนี้จะยังทำใจ ลดความอยากนั้นไม่หมดจากใจ แต่ดิฉันก็จะพยายามต่อไปค่ะ

**** ดิฉันคงจะไม่เจอแสงสว่าง ไม่รู้ความหมายของคำว่ารักจริงๆเป็นยังไง (รักแบบไม่หวังครอบครอง) ถ้าไม่ได้รับคำแนะนำที่ดีๆ จากทุกๆท่าน ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันแต่ทุกท่านก็กรุณาแนะนำดิฉัน ขอขอบคุณจากใจจริงค่ะ ขอให้ทุกท่านมีความสุขตลอดไปค่ะ


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 20 โพสต์ ]  ไปที่หน้า 1, 2  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 5 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร