วันเวลาปัจจุบัน 27 พ.ย. 2020, 22:03  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 10 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2009, 19:59 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 มี.ค. 2009, 19:09
โพสต์: 1


 ข้อมูลส่วนตัว


แต่งงานกับสามีมา 5 ปีแต่ไม่ได้จดทะเบียนกัน เมื่อ 3 ปีที่แล้วสามีไปทำงานที่เขมรแต่กลับมาบ้านทกเดือนๆละ 1 สัปดาห์ พอหลังจากจบงานสามีกลับมาอยู่บ้านเหมือนเดิม แต่มารู้ความจริงทีหลังว่าเค้าไปมีลูกกับผู้หญิงเขมร (หัวหน้าของสามีเรียกเราไปคุยบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงทำงานกลางคืน แต่สามีพลาดไปทำเค้าท้องเลยต้องรับผิดชอบ ขอให้เราให้อภัยให้สามีอย่าเลิกกัน) เด็กที่เกิดมาเป็นลูกสาวตอนนี้อายุได้ 1 ขวบแล้ว ตอนที่ยังไม่รู้เรื่องก็เคยไปหาสามีที่เขมรบ้าง 2-3 ครั้ง ครั้งละ 3-4 วัน ระหว่างที่เราอยู่กับสามีที่เขมรผู้หญิงคนนั้นกลับไปอยู่ที่บ้านเค้า ไม่รู้เค้าทำใจได้ยังไงเหมือนกันที่ต้องหลบๆซ่อนๆแบบนั้น เราเลยไม่รู้เรื่องอะไร พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร สามีก็จะกลับมาอยู่กับเรา แต่ขอเอาเด็กมาเลี้ยงด้วย เราก็ตกลงถ้าจะเอาเด็กมาเลี้ยงเพราะว่าเด็กจะได้มีอนาคตที่ดี แต่ผู้หญิงคนนั้นเค้าไม่ยอมเค้าจะมาอยู่ด้วย เค้าบอกว่าขออยู่ด้วยคน เพราะเค้าไม่มีใคร ถ้าเอาผู้หญิงมาอยู่ด้วยเราก็ทำใจลำบากอีก (แต่ถ้าเอาเด็กมาคนเดียวก็เป็นการพรากลูกพรากแม่เค้าอีก) ปัญหานี้มันซับซ้อนเหลือเกิน ดังนั้นเราควรจะเลิกให้เค้าไปอยู่ด้วยกันไหม ถ้าเรายังอยู่กับสามีเราจะทำบาปกับเด็กคนนั้นหรือไม่ อยากหาทางออกที่เป็นการตัดกรรมไม่มีเวรมีกรรมกันทั้งสองฝ่าย ท่านผู้รู้ช่วยแสดงความคิดเห็นและให้เหตุผลที่เป็นทางออกที่ดีที่สุดในการประกอบการตัดสินใจด้วยค่ะ เครียดมากๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี


แก้ไขล่าสุดโดย สายฝน เมื่อ 14 มี.ค. 2009, 09:38, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2009, 20:57 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 23 ก.ค. 2008, 14:47
โพสต์: 1562

อายุ: 0
ที่อยู่: หิมพานต์

 ข้อมูลส่วนตัว www


อย่าคิดว่าเราเป็นฝ่ายถูกทิ้ง
ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกที่จะทิ้งขยะชิ้นหนึ่งไป

อย่าคิดว่าเราต้องเป็นฝ่ายเหงา
ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกพักร้อนให้สบายตัวสบายใจสักระยะหนึ่ง

อย่าคิดว่าเราเป็นฝ่ายทรมาน
ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกทำความสบายใจแก่เขา

อย่าคิดว่าเราควรเหนี่ยวรั้งเขา
ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายให้อิสระเป็นทานแก่คนอื่น

เปลี่ยนมโนกรรม (กรรมทางความคิด)
จากมืดเป็นสว่าง ชีวิตจะสว่างเองครับ
จิตที่สว่างย่อมอบอุ่นเป็นสุข
มีแต่ใคร ๆ วิ่งมาหา มีแต่ความอิ่มเต็มเบิกบาน
มีแต่อยากได้อิสระให้ตนเองและใคร ๆ ทั้งโลก


วันก่อนเมื่อคุณยังไม่อกหัก ก็มีใครบางคนอกหักมาก่อน
วันนี้คุณกำลังอกหัก ก็มีใครบางคนหายเศร้า ทำใจได้ไปล่วงหน้าแล้ว
พรุ่งนี้ถ้าคุณสดใสได้เหมือนมีชีวิตใหม่อีกครั้ง
ลืมความเศร้าจากอาการฟูมฟายเพราะเสียของน่ารักน่าใคร่
ก็จะมีใครบางคนมารับช่วงแทน
โศกเศร้า อาลัยอาวรณ์ ราวกับไม่อาจผ่านทางลำบากได้สำเร็จ

โลกเป็นอย่างนี้มานานเต็มที
แต่ก็ไม่มีใครรู้สึกว่าเป็นของน่าเบื่อหน่าย

รักนั้น เป็นต้นเหตุแห่งทุกข์
เป็นที่มาของความผิดหวังเมื่อไม่ได้บุคคลอันเป็นที่รักมาครอง
เป็นที่มาของความคร่ำครวญเมื่อพลัดพรากจากบุคคลอันเป็นที่รัก
เป็นที่มาของความอึดอัดเมื่อได้อยู่ร่วมกับคนที่เข้ากับเราไม่ได้เต็มร้อย ฯลฯ

"การสูญเสียเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักร ไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไป ไม่มีอะไรจากเราไปตลอดกาล ถ้าคลี่เวลาออกเป็นเส้นตรงและสามารถเห็นได้จริงทั้งอดีต ปัจจุบัน อนาคตพร้อมกัน เราคงเห็นตัวเองได้ของรักแล้วเสียของรัก หัวเราะแล้วร้องไห้ พบแล้วพลัดพราก ย้อนเวียนกลับไปกลับมา สลับกันเป็นสายโซ่ยืดยาว"
ธรรมชาติจะบังคับให้เราทิ้งทุกคนไปอยู่ดี เราเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม เรารักและหวังหอบหิ้วใครไปด้วยก็ตาม พวกเราต่างก็เป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว มาสวมหัวโขนเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง คนรัก เพื่อน ศัตรู หรืออะไรอื่นเดี๋ยวเดียว แล้วก็ต้องตายจากไปเป็นอื่น แม้ในชาติเดียวกันก็อาจเป็นอะไรหลาย ๆ ฐานะ บางคนเดินชนไหล่หรือเหยียบเท้าใครอีกคนบนถนน ทะเลาะกันเลือดขึ้นหน้าเป็นพัก กว่าจะจำได้ว่าเคยเป็นเพื่อนรักสุดรักสมัยประถมมัธยมที่เคยอยากไปไหน ๆ ด้วยกันตลอดชีวิต แต่พอห่างกันมาก ๆ เจออีกทีอาจกลายเป็นศัตรูก็ได้ เราต่างถูกหลอกว่ามีคนรักและเครือข่ายญาติมิตร ทั้งที่จริงทุกคนไม่มีแม้แต่เงาติดตามตัวเองไปได้ตลอด

“พระพุทธองค์ท่านตรัสว่าคนเรามีรักร้อยก็นับว่าทุกข์ร้อย มีรักสิบก็นับว่าทุกข์สิบ มีรักหนึ่งก็นับว่าทุกข์หนึ่ง หากไม่มีรักเลย ก็แปลว่าไม่ต้องมีทุกข์เพราะรักเลยเช่นกัน… สรุปคือ ความรักเป็นแค่รูปแบบหนึ่งของความทุกข์เท่านั้น ต่อให้รักกันยืดยาวจนแก่เฒ่า วันหนึ่งก็ต้องทุกข์ใหญ่หลวงเพราะความพลัดพรากจากบุคคลอันเป็นที่รักอยู่ดี”

.....................................................
อิมาหัง ภะคะวา อัตตะภาวัง ตุมหากัง ปะริจจะชามิฯ
ข้าแต่องค์สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระพุทธเจ้าขอมอบกายถวายชีวิต แด่พระพุทธเจ้า แด่พระธรรม แด่พระสงฆ์ นับแต่บัดนี้ตราบจนเข้าสู่พระนิพพาน


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 มี.ค. 2009, 22:01 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 10 มี.ค. 2009, 04:08
โพสต์: 2


 ข้อมูลส่วนตัว


น่าเห็นใจครับ ปัญหานี้ไม่เจอกับตัวเองก็ไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกที่แท้จริงได้
สู้ๆ คิดว่า อีกไม่นานก็ตายจากกันแล้ว


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2009, 09:15 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 10 มี.ค. 2009, 16:53
โพสต์: 113

ที่อยู่: กรุงเทพฯ

 ข้อมูลส่วนตัว


:b8: ดิฉันก็เคยเจอปัญหาคล้ายคุณค่ะแต่ไม่หนักเท่าแน่ๆ
ดิฉันแค่กำลังจะแต่งงาน ก่อนแต่งประมาณ 7-8 เดือน
ก็รู้ข่าวว่าแฟนไปทำผู้หญิงที่เค้าแต่งงานแล้ว มีสามีแล้วท้อง
ปัจุบันเค้าก็ไปอยู่ด้วยกัน
ผู้หญิงคนนั้นเค้าเลิกกับสามีเค้า ดิฉันก็เลิกกับแฟน
ดิฉันเข้าใจดีค่ะว่าความทุกข์แบบนี้มันทรมานแค่ไหน
แต่วันนึงเราจะผ่านไปได้ค่ะ ไม่ว่ามันจะเจ็บหรือว่าทรมานแค่ไหนก็ตาม
ขอให้มีสติพิจารณาทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตให้ดี
พยายามเจริญสติ เข้มแข็งและอดทนนะคะ
เรามีเพื่อนร่วมทุกข์อยู่บนโลกนี้อีกมาก บางคนทุกข์กว่าแสนสาหัส
อะไรๆ ในชีวิตเราไม่ว่าสุขที่สุดหรือทุกข์ที่สุด
สุดท้ายแล้วมันก็ผ่านไป
อยู่ที่เราจะยอมเข้าใจใน "ธรรม" นี้แค่ไหน
ขอให้คุณเข้มแข็ง และมีสติที่ดีนะคะ :b8: :b48:

.....................................................
คำของหลวงพ่อชา
“ทุกอย่างในโลกนี้มันถูกอยู่แล้ว มีแต่ความเห็นของเราเท่านั้นที่ผิด”


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 มี.ค. 2009, 20:38 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ก.พ. 2009, 22:21
โพสต์: 1975


 ข้อมูลส่วนตัว


เรามีความเห็นแบบเดียวกับ คุณญาณ+คุณdi_dee

ในฐานะที่เราเป็นแม่ เราไม่สนับสนุนความคิดเรื่องแยกแม่แยกลูกค่ะ!

ขอแนะนำให้คุณใช้ทางธรรมแก้ปัญหาค่ะ! :b42: :b42: :b42:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 มี.ค. 2009, 00:06 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ย. 2008, 12:29
โพสต์: 810

ที่อยู่: กรุงเทพฯ

 ข้อมูลส่วนตัว


:b39: น่าเห็นใจมากเลยนะครับ สำหรับหัวอกลูกผู้หญิง เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับสามีจริงๆ ครับ และความใจกว้างของคุณเจ้าของกระทู้เองด้วย มันจะเป็นไปในลักษณะความห่วงใย+ความรัก+ความผิดพลาดที่ต้องให้อภัยกันและกัน+มนุษยธรรมด้วย

จริงๆ ถ้าไปตั้งกระทู้นี้ในหมวดสนทนาธรรมทั่วไปจะดีกว่านี้ครับ จะมีคนมาช่วยตอบ ทำให้ตัวเราเองไม่ได้คิดอยู่ฝ่ายเดียว จะได้พิจารณาไปพร้อมๆ กับผู้รู้หลายท่านที่มาช่วยตอบด้วยครับ

ค่อยๆ คิดไปเรื่อยๆ ครับ มันหนักตอนแรกแค่นั้นแหละ เพราะต้องใจยอมรับความจริงและสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นแบบตั้งตัวไม่ติด เหมือนมีสองครอบครัวในครอบครัวเดียว....... เมื่อคิดพิจารณาอย่างดีแล้วด้วยเหตุผลทางพุทธศาสนาก็จะย่อมได้รับคำตอบที่ชัดเจนกับ จขทก. เองครับ
:b39: :b40: :b30:

.....................................................
"มีสติเป็นเรือนจิต ใช้ชีวิตเป็นเรือนใจ ใช้ปัญญาเป็นแสงสว่างส่องทางเดินไปเถิด จะได้ล้ำเลิศในชีวิตของท่าน มีความหมายอย่างแท้จริง"
ในการปฏิบัติธรรม หลวงพ่อท่านบอกว่า ให้ตัดปลิโพธกังวลใจทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ลูก สามี ภรรยา ความวุ่นวายทั้งหลายทั้งปวง อย่าเอามาเป็นอารมณ์ จากหนังสือ: เจริญกรรมฐาน7วันได้ผลแน่นอน หัวข้อ12: ระงับเวรด้วยการแผ่เมตตา


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 มี.ค. 2009, 15:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 มิ.ย. 2008, 22:40
โพสต์: 1769

แนวปฏิบัติ: กินแล้วนอนพักผ่อนกายา
งานอดิเรก: ปลุกคน
สิ่งที่ชื่นชอบ: Tripitaka
ชื่อเล่น: สมสีสี
อายุ: 0
ที่อยู่: overseas

 ข้อมูลส่วนตัว


เห็นใจครับกับปัญหาทีเกิดขึ้น คงไม่สามารถแนะนำวิธีแก้ปัญหาได้เพราะเป็นคนนอกและไม่ทราบเงื่อนไข แวดล้อมอื่นๆ จริงทีเดียวที่การแก้ปัญหาต่างๆอาจถูกใจเราแต่ไม่ถูกธรรม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องปล่อยอะไรๆไปตามเรื่อง ...

สิ่งที่จะขอแนะนำคือขอให้ท่านผู้ถามเร่งเจริญกุศลทั้งปวงคือ ทาน ศีล และภาวนามีการไหว้พระสวดมนตร์
เจริญสมาธิวิปัสสนาให้มากที่สุด แล้วตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้บุญรักษาตนและคนที่เกี่ยวข้องในกรณีนี้แผ่เมตตาไปให้ทุกๆคน ตั้งใจว่าจะแก้ปัญหานี้ให้ตกด้วยธรรม ขอให้สามารถพบวิธีแก้ปัญหาที่สมควร เพื่อความสุขของทุกฝ่าย อุทิศผลบุญทุกครั้งที่ทำบุญให้ทั้งสามีหญิงเขมรและลูก ให้อภัยแก่เขาทั้งหมด และขออโหสิกรรมต่อเขา(ในใจ) ขอให้สิ้นเวรภัยต่อกันเสียทำให้มาก ผลแห่งกุศลจะรักษาและนำพาให้ปัญหาคลี่คลายไปด้วยดี ข้อสำคัญอย่าปล่อยจิตให้ขุ่นหมองด้วยด้วยวิตก เพราะเป็นอกุศล จะมีส่วนนำอกุศลวิบากมาเพิ่ม ขอให้ผ่านพ้นปัญหาโดยเร็วครับ

.....................................................
ศีล ๕ รักษาตนไม่ให้เกิดในอบายภูมิ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 17 มี.ค. 2009, 16:26 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 มี.ค. 2009, 13:55
โพสต์: 3


 ข้อมูลส่วนตัว


:b44: : น่าเห็นใจมากเลยนะค่ะ แต่เรื่องแบบนี้ไม่เกิดขึ้นกับใครก็ไม่มีทางรู้หรอก แต่ละคนก็มีหลายความคิด หลายเหตุผลที่จะใช้แก้ปัญหา แต่ไม่สามารถที่จะแนะนำอะไรได้เลย เพราะเรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับพวกคุณทั้ง 3 คนค่ะ แต่จะเป็นกำลังใจให้สามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้ด้วยดีนะค่ะ ขอให้มีสติในการตัดสินใจทุกอย่างค่ะ :b44:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มี.ค. 2009, 00:38 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 02 ก.ค. 2006, 22:20
โพสต์: 5977

โฮมเพจ: http://walaiblog.blogspot.com/
แนวปฏิบัติ: กายคตาสติ
อายุ: 0
ที่อยู่: สมุทรปราการ

 ข้อมูลส่วนตัว


ความห่างไกลภรรยา ความเหงา ...

เพียงจะบอกว่า หญิง ชาย ล้วนไม่มีความแตกต่างกันเลยในเรื่องนี้ เหมือนหลักไม้เลื้อย เพียงแต่อยู่ที่ว่าคนไหนจะหนักแน่น มั่นคงทางจิตใจได้มากกว่ากัน หวั่นไหวง่ายก็ไปง่าย ความเหงาไม่เข้าใครออกใคร แถมอยู่ไกลภรรยาด้วย บรรยากาศอีก ความใกล้ชิดอีก ...

คุณสายฝนไม่ได้มีลูกด้วยกันไม่ใช่หรือคะ ก็ลองนั่งทบทวนดูดีๆแล้วกันค่ะ .. ว่าใจจริงแล้วตัวเองต้องการอะไร ... ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ ..

.....................................................
มิจฉาปณิหิตจิต จิตที่ตั้งไว้ผิด ย่อมตามพิชิตตัวเอง

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ตามการกระทำของแต่ละคน (ตามความเป็นจริง)


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 12 เม.ย. 2009, 15:16 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 21 ม.ค. 2009, 19:04
โพสต์: 21


 ข้อมูลส่วนตัว


........อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจ ก็ขอเอาใจช่วยน่ะค่ะ .....
อยากให้มั่นสวดมนต์ภาวนา และนั่งกรรมฐานไว้ แองจี้คิดว่า ช่วยได้มากเลยค่ะ ....


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 10 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 4 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร