ผู้ใหญ่สอนเด็กผู้ใหญ่ไม่รู้คำสอนของพระพุทธเจ้า
ผู้ใหญ่ก็เอาความไม่รู้ของตัวเองไปสอนเด็ก
ถ้าไม่แก้ที่ความเข้าใจพระธรรมของผู้ใหญ่ก่อน
ผลที่ออกมาก็คือไปทะเลาะกับศาสนาอื่น
ก็ตัวเองไม่เคยรู้ว่าพระพุทธเจ้าสอนอะไร
ไม่เข้าใจคำสอนแล้วจะเอาอะไรไปสอนเด็กให้นับถือคะ
ทำอะไรผิดๆให้เด็กเห็นล่ะสอนเด็กหยอดเหรียญลงตู้บริจาคล่ะ
ขอโทษนะคะแม้แต่ตัวเองยังสอนตัวเองให้เลิกถวายเงินไม่ได้แล้วจะสอนเด็กได้ไงตัวเองยังทำผิดอยู่เลย
https://youtu.be/kXea_u75QDU

ถ้าเอาศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ

ก็ต้องปรับแก้กฎหมาย ให้ใช้ แบบสมัยพระพุทธเจ้าด้วย

พระองค์ ไม่เคยค้าน ต่อต้าน ก่อความวุ่นวาย กับกฎหมายใดๆ
ไม่ว่าของประเทศ หรือของ พญามัจจุราช



โทษที่ให้ผลในภพนี้ เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เห็นพระราชารับสั่งให้จับโจรผู้มักประพฤติชั่วแล้วให้
ลงโทษทัณฑ์นานาชนิด

คือ เฆี่ยนด้วยแส้บ้าง เฆี่ยนด้วยหวายบ้าง ตีด้วยไม้ตะบอง
บ้าง ตัดมือบ้าง ตัดเท้าบ้าง ตัดทั้งมือและเท้าบ้าง ตัดหูบ้าง ตัดจมูกบ้าง ตัดทั้งหู
และจมูกบ้าง ทำให้เป็นภาชนะสำหรับรองหม้อน้ำข้าวบ้าง ทำให้เกลี้ยงเกลาเหมือน
สังข์บ้าง ทำให้มีปากเหมือนปากราหูบ้าง ทำให้มีพวงมาลัยไฟบ้าง ทำให้มือมีไฟลุก
โชติช่วงบ้าง ทำให้เป็นเกลียวหนังเนื้อทรายบ้าง ทำให้นุ่งหนังตนเองเหมือนนุ่งผ้าขี้ริ้ว
บ้าง ทำให้ยืนกวางบ้าง ทำให้เหมือนเนื้อติดเบ็ดบ้าง ทำให้เป็นชิ้นเท่ากหาปณะบ้าง
ทำให้เป็นที่รับน้ำด่างบ้าง ทำให้หมุนเหมือนกลอนเหล็กบ้าง ทำให้เป็นตั่งที่ทำด้วย
ฟางบ้าง ราดด้วยน้ำมันร้อนบ้าง ให้สุนัขกัดกินบ้าง ให้นอนหงายบนหลาวทั้งที่ยัง
มีชีวิตอยู่บ้าง ตัดศีรษะด้วยดาบบ้าง

เขามีความคิดอย่างนี้ว่า “เพราะกรรมชั่วเช่นใดเป็นเหตุ พระราชารับสั่งให้จับ
โจรผู้มักประพฤติชั่ว แล้วให้ลงโทษทัณฑ์นานาชนิด คือ เฆี่ยนด้วยแส้บ้าง ฯลฯ ตัด
ศีรษะด้วยดาบบ้าง ก็ถ้าเราเองพึงทำกรรมชั่วเช่นนั้น พระราชาพึงรับสั่งให้จับเรา
แล้วให้ลงโทษทัณฑ์นานาชนิดอย่างนี้ คือ เฆี่ยนด้วยแส้บ้าง ฯลฯ ตัดศีรษะด้วย
ดาบบ้าง”

เขากลัวโทษที่ให้ผลในภพนี้ ไม่เที่ยวแย่งชิงสิ่งของของคนอื่น ๆ นี้เรียกว่า
โทษที่ให้ผลในภพนี้


จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ทั้งชาตินี้ และชาติหน้า

เพราะ สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ พระพุทธองค์ จะไม่กล่าว ไม่ตรัส
สิ่งใดที่ไม่มีประโยชน์ พระพุทธองค์ ไม่ทรงกล่าว