สงบเยอะ ก็ตรัสรู้ทันได้ยาก ยึดคิดมาก จะตรัสรู้ทันไม่ได้

จึงต้องใส่ใจขยันสังเกต ให้สักแต่ว่า ระลึกรู้ใจตั้งมั่น ระลึกรู้ทันเหตุ จะคิดดับ เอาไว้ ทุกลมหายใจ จะเข้าดับ จะออกดับ ให้ทันกับ ต้นกลางสุด ในขณะคิดปัจจุบัน

ถ้าระลึกรู้ทัน เหตุนั้นจึงจะดับ ถ้าไม่ทัน มันจะยึดคิด ติดอวิชชารู้ไม่ทัน ในกิเลสชอบชังนิ่งว่างเฉย เอามาเป็นตัวทุกข์เดือดร้อน

ดังนั้น จะคิด จะทำ จะพูด จึงต้อง ระลึกรู้ทันทุกเหตุ จะได้สังเกตด้วยดี ย่อมจะได้มีการตรัสรู้ทัน จึงจะได้พ้นทุกข์ สาธุ ตรัสรู้ทัน จึงนิพพาน