ในพระพุทธศาสนา คำว่า "มาร" แปลว่า ผู้ทำให้ตาย หรือ สิ่งที่ฆ่าคุณความดี/ขัดขวางการบรรลุผลสำเร็จอันดีงาม โดยตามคัมภีร์วิสุทธิมรรคและอรรถกถา ได้แบ่งมารออกเป็น 5 ประเภท (มาร 5) ดังนี้

ประเภทของมาร 5 จำพวก

• กิเลสมาร: กิเลสต่างๆ (เช่น โลภะ โทสะ โมหะ หรือนิวรณ์ 5) ที่เกิดขึ้นในใจแล้วคอยขัดขวางไม่ให้ทำความดี
• ขันธมาร: เบญจขันธ์ (ร่างกายและจิตใจอันไม่เที่ยง) ที่มีความแปรปรวน เจ็บป่วย หรือบกพร่อง จนเป็นอุปสรรคต่อการสร้างบุญหรือปฏิบัติธรรม
• อภิสังขารมาร: สภาพที่จิตปรุงแต่งกรรม (ทั้งบุญและบาป) ซึ่งส่งผลให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏ ไม่หลุดพ้นไปสู่พระนิพพาน
• เทวปุตตมาร: เทวดาที่มีจิตเป็นบาปหรือมิจฉาทิฏฐิ (เช่น ท้าววสวัตตี) ที่คอยมาขัดขวางหรือล่อลวงไม่ให้คนทำความดีหรือหนีพ้นจากกิเลส
• มัจจุมาร: ความตายที่มาตัดรอนโอกาส ทำให้หมดเวลาในการสร้างคุณความดีต่อในชาตินี้

เอไอ บอกไว้

เม ก็เลยสงสัยๆๆ

วันที่ธิดามาร พญามาร บ่าวไพร่พลมาร ปรากฎ

เทพเทวดา ผู้คน ต่างก็หวาดกลัว หวาดหวั่น หลบเร้นหาย

ชาวชมพูทวีปทั้งหมด ชาวโลกทั้งหมด เผ่นหนี

ชาวโลก ก็เผ่นหนี

สำนัก ลัทธิ ต่างๆหนี เอาชีวิตรอด จนลืมบันทึกลงสมุด

ในเวลาใกล้รุ่งของวันวิสาขบูชา

เมื่อพระองค์ทรงตรัสรู้ได้เปล่งพระอุทานที่พระพุทธเจ้าทั้งปวงมิได้ทรงละว่า

เราเมื่อแสวงหานายช่าง ผู้กระทำเรือน เมื่อไม่ประสบ ได้ท่องเที่ยวไปยังสงสารมิใช่น้อย ความเกิดบ่อยๆ เป็นทุกข์

ดูก่อน นายช่างผู้กระทำเรือน เราเห็นท่านแล้ว ท่านจักทำเรือนไม่ได้อีกต่อไป ซี่โครงทั้งปวงของท่าน เราหักแล้ว ยอดเรือนเรากำจัดแล้ว จิต ถึงวิสังขารแล้ว เราได้ถึงความสิ้นตัณหาแล้ว

ก็สงสัยๆๆ
นับเป็นเหตุการณ์สำคัญ ระดับโลกเลย

ถ้าเป็นสมัยนี้ คงออกสื่อกันระงมไปแล้วทั่วโลก

ก็สงสัยๆๆ อีกว่า

แม้แต่ สภาวะธรรม ที่ดำรง ส่งผลให้เป็นเทพเทวดา ก็ยังต้องหลบเร้นหนี

ก็เห็นผู้คน กระทู้บางกระทู้ ว่ามีคนจะปราบมาร

ก็มองความสามารถตนเอง สภาวะธรรมตนเองให้เด่นชัด ก่อนน๊าค๊ะ

แค่น้ำกรวด กรวดน้ำมามากน้อยเท่าไร