ทุกอย่างมาจากเหตุ ก่อเกิดผล มีที่มา พบที่ไป

...มนุษย์บางประเภทไม่สามารถบรรลุธรรมชั้นโสดาบันขึ้นไปได้ ..

สามัญผลสูตร..
พระเจ้าอชาตศัตรู...

เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว พระเจ้าแผ่นดินมคธ พระนามว่า
อชาตศัตรู เวเทหีบุตร ได้กราบทูลพระดำรัสนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก เปรียบ
เหมือนหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางแก่คนหลงทาง หรือส่องประทีปในที่มืดด้วยคิดว่า
ผู้มีจักษุจักเห็นรูป ดังนี้ ฉันใด พระผู้มีพระภาคทรงประกาศพระธรรมโดยอเนกปริยาย ฉันนั้น
เหมือนกัน
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันนี้ ขอถึงพระผู้มีพระภาค พระธรรมและพระสงฆ์ว่า
เป็นสรณะ ขอพระผู้มีพระภาคจงทรงจำหม่อมฉันว่าเป็นอุบาสก ผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่
วันนี้เป็นต้นไป
โทษได้ครอบงำหม่อมฉัน ซึ่งเป็นคนเขลา คนหลง ไม่ฉลาด หม่อมฉัน
ได้ปลงพระชนมชีพ พระบิดาผู้ดำรงธรรม เป็นพระราชาโดยธรรมเพราะเหตุแห่งความเป็นใหญ่
ขอพระผู้มีพระภาคจงทรงรับทราบความผิดของหม่อมฉันโดยเป็นความผิดจริง เพื่อสำรวมต่อไป.
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า จริง จริง ความผิดได้ครอบงำมหาบพิตรซึ่งเป็นคนเขลา คนหลง
ไม่ฉลาด มหาบพิตรได้ปลงพระชนมชีพพระบิดาผู้ดำรงธรรม เป็นพระราชาโดยธรรม เพราะเหตุ
แห่งความเป็นใหญ่ แต่เพราะมหาบพิตรทรงเห็นความผิดโดยเป็นความผิดจริงแล้ว ทรงสารภาพ
ตามเป็นจริง ฉะนั้น อาตมภาพ ขอรับทราบความผิดของมหาบพิตร ก็การที่บุคคลเห็นความผิด
โดยเป็นความผิดจริง แล้วสารภาพตามเป็นจริงรับสังวรต่อไป นี้เป็นความชอบในวินัยของ
พระอริยเจ้าแล.

..............
[๑๔๐] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ท้าวเธอได้กราบทูลลาว่า ข้าแต่พระองค์
ผู้เจริญ ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันขอทูลลาไปในบัดนี้ หม่อมฉันมีกิจมาก มีกรณียะมาก พระผู้มีพระภาค
ตรัสว่า ขอมหาบพิตรทรงสำคัญเวลา ณ บัดนี้เถิด. ครั้งนั้นแล พระเจ้าแผ่นดินมคธพระนามว่า
อชาตศัตรู เวเทหีบุตร ทรงเพลิดเพลินยินดีภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล้ว เสด็จลุกจากอาสนะ
ถวายบังคมพระผู้มีพระภาค ทรงกระทำประทักษิณแล้วเสด็จไป. เมื่อท้าวเธอเสด็จไปไม่นาน
พระผู้มีพระภาคตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย พระราชาพระองค์นี้ถูกขุดเสียแล้ว
พระราชาพระองค์นี้ถูกขจัดเสียแล้ว หากท้าวเธอจักไม่ปลงพระชนมชีพพระบิดาผู้ดำรงธรรม เป็น
พระราชาโดยธรรมไซร้ ธรรมจักษุ ปราศจากธุลี ปราศจากมลทิน จักเกิดขึ้นแก่ท้าวเธอ ณ ที่
ประทับนี้ทีเดียว. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสคำเป็นไวยากรณ์นี้แล้ว. ภิกษุเหล่านั้นชื่นชมยินดีภาษิต
ของพระผู้มีพระภาคแล้วแล.
http://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=9&A=1072&Z=1919..........................

...............
[ผู้โพสต์]
...การไม่ทำบาปทั้งปวง จึงมาเป็นข้อแรก
...........อชาตศัตรู ได้เกิดเป็นมนุษย์ เป็นกษัตริย์ แต่ด้วยคบ มิตรเลวในตอนต้น จึงชักนำไปในทางที่ผิด........
จนถึงได้พบพระพุทธเจ้า ได้ฟังสามัญญผลสูตรแล้ว ก็ไม่สามารถ บรรลุธรรมได้..

..มนุษย์บางประเภทไม่สามารถบรรลุธรรมชั้นโสดาบันขึ้นไปได้ ..

ในสมัยพุทธกาลยังมี กษัติรย์หนุ่มอีกองค์หนึ่ง มีความแค้นเขา
เพราะถูกว่า ว่าเป็นลูกไพร่ แค้นเพราะ เขาเอานมมาล้างพระที่นั้ง...

เมื่อพร้อมแล้วก็เสด็จไปแก้แค้น พระพุทธองค์เสด็จไปห้าม กลางทาง ถึง 3 ครั้งก็ห้ามไม่ได้
ในที่สุด..ก็ล้างแค้นสำเร็จ

แต่ขากลับกลางทางทั้งกษัติรย์และทหารบริวาร ก็ถูกแม่น้ำพัดตาย...

ถามว่ากษัติรย์องค์นี้ชื่อ อะไร มีอยู่ในสูตรไหน...???.
....
แน่นอนอุส่าห์ได้เป็นกษัติรย์ ได้พบพระพุทธเจ้าถึง 3 ครั้ง แต่ไม่ได้ อะไร ไปเลย...
=
=
=

"> ถ้าบุรุษจะพึ่งทำบุญ ควรทำบุญนั้นบ่อย ๆ
ควรทำความพอใจในบุญนั้น การสั่งสมบุญนำความสุขมาให้
ปญฺญญฺ ปริโส กยิรา กยิราถนํ ปุนปฺปุนํ
ตมฺหิ ฉนฺทํ กยิราถ สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย"

ตรงข้ามกับบทนี้ ว่า

บุคคล ละบาปหรืออย่าทำบาป อย่าทำบาปบ่อย ว่าอย่างไร?

"> ไม่ควรดูหมิ่นต่อบาปว่ามีประมาณน้อยจักไม่ให้ผล"....ว่าอย่างไร?
.............................................

[๒๘] อภัพพาคมนบุคคล บุคคลผู้ไม่ควรแก่การบรรลุมรรคผลเป็นไฉน ?

บุคคลที่ประกอบด้วย กัมมาวรณ์ ประกอบด้วยกิเลสาวรณ์ ประกอบ
ด้วยวิปากาวรณ์ ไม่มีศรัทธา ไม่มีฉันทะ มีปัญญาทราม โง่เขลา เป็นผู้ไม่
ควรหยั่งลงสู่นิยามอันถูกต้องในกุศลธรรมทั้งหลาย บุคคลเหล่านี้เรียกว่า
อภัพพาคมนบุคคล บุคคลผู้ไม่ควรแก่การบรรลุมรรคผล.

[๒๙] ภัพพาคมนบุคคล บุคคลผู้ควรแก่การบรรลุมรรคผลเป็นไฉน ?
บุคคลที่ไม่ประกอบด้วยกัมมาวรณ์ ไม่ประกอบด้วยกิเลสาวรณ์ ไม่
ประกอบด้วยวิปากาวรณ์ มีศรัทธา มีฉันทะ มีปัญญา ไม่โง่เขลา เป็น
ผู้ควรเพื่อหยั่งลงสู่นิยามอันถูกต้องในกุศลธรรมทั้งหลาย บุคคลเหล่านี้เรียกว่า
ภัพพาคมนบุคคล บุคคลผู้ควรแก่การบรรลุมรรคผล.

.............................
อภิธรรม บุคคลบัญญัติ
http://www.openbase.in.th/files/tipitaka_79.pdf

อรรถกถาอภัพพคมนบุคคล และ ภัพพาคมนบุคคล

วินิจฉัยในนิเทศแห่ง อภัพพาคมนบุคคล. ผู้ใดไม่ควรเพื่อจะ
บรรลุสัมมัตตนิยาม เหตุนั้น ผู้นั้นจึงชื่อว่า อภัพพาคมนบุคคล.

บทว่า
"กมฺมาวรเณน" แปลว่า ด้วยกรรมอันเป็นเครื่องกั้น ได้แก่
อนันตริยกรรม๕ อย่าง.

บทว่า "กิเลสาวรเณน" แปลว่า ด้วยกิเลสเป็นเครื่องกั้น ได้แก่
นิยตมิจฉาทิฏฐิ.

บทว่า "วิปากาวรเณน" แปลว่า ด้วยวิบากเป็นเครื่องกั้นได้แก่ปฏิสนธิด้วยอเหตุกะและทวิเหตุกจิต.

บทว่า "อสทฺธา" แปลว่า ผู้ไม่มีศรัทธา ได้แก่ เป็นผู้เว้นจากความเชื่อในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์. บทว่า

"อจฺฉนฺทิกา" แปลว่า ผู้ไม่มีฉันทะ ได้แก่ ผู้เว้นจากความพอใจ ในกัตตุ-
กัมยตากุศล. เว้นชาวชมพูทวีปเสียแล้ว บุคคลเหล่านั้น พึงทราบว่าผู้อยู่ใน
ทวีปทั้ง ๓ นอกจากนี้ ในบรรดาบุคคลเหล่านั้น มนุษย์ทั้งหลายชื่อว่า เข้าถึง
ความเป็นผู้ไม่มีฉันทะ.

บทว่า "ทุปฺปญฺญา" แปลว่า มีปัญญาทราม ได้แก่
เว้นจากภวังคปัญญา.

บทว่า "อภพฺพา" แปลว่า ผู้ไม่ควร ได้แก่ ไม่ได้อุปนิสัยแห่งมรรคและผล.
บทว่า "นิยามํ" ได้แก่ มรรคนิยาม.
บทว่า"โอกฺกมิตุํ" ความว่า ไม่ควรเพื่อจะก้าวล่วง คือก้าวลงไปสู่นิยาม กล่าวคือ
สัมมัตตะในธรรมทั้งหลายที่เป็นกุศลเพื่อจะตั้งมั่นในมรรคผลนั้นได้.

นิเทศแห่ง ภัพพาคมนบุคคล บัณฑิตพึงทราบโดยปฏิปักษ์นัยจากคำ
ที่กล่าวแล้ว.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ในทุกะนี้ อย่างนี้ว่า

บุคคลใด กระทำ

ปัญจานันตริยกรรม ๑
เป็นผู้นิยตมิจฉาทิฏฐิ ๑
ผู้ถือปฏิสนธิมาด้วยอเหตุกะและทวิเหตุกจิต ๑
ผู้ไม่เชื่อพระรัตนตรัยมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ๑
ความพอใจเพื่อจะทำกุศลของผู้ใดไม่มี ๑
ผู้มีภวังคปัญญาไม่บริบูรณ์ ๑
อุปนิสัยมรรคผลของผู้ใดไม่มี ๑

บุคคลเหล่านั้น แม้ทั้งหมดเป็นผู้มีภัพพวิปริตไม่พึงก้าวลงสู่สัมมัตตนิยามธรรม คือ มรรคผลและนิพพาน"ดังนี้.

จบอรรถกถาอภัพพาคมนบุคคล และภัพพคมนบุคคล

พระอภิธรรมปิฎก ธาตุกถา-บุคคลบัญญัติ เล่ม ๓ - หน้าที่ 208
http://www.openbase.in.th/files/tipitaka_79.pdf
-----------------------------------------------

????? [ผู้โพสต์] อรรถกถา ในที่นี้ ไม่ได้อธิบายว่า "ไม่ได้อุปนิสัยแห่งมรรคและผล" คือเช่นไร?

อรรถกถาไม่ได้อธิบาย
อเหตุกะและทวิเหตุกจิต.
......
......

ค้นมาจากinternet..[ควรใช้วิจารณณาณ อาจจะไม่ถูกต้อง..
..แต่เพื่อประโยชน์ในการค้นคว้าต่อไป]..........


...........................
ติกเหตุกบุคคล - ปฏิสนธิพร้อมด้วยปัญญาด้วยบุญ(มหาวิบากญาณสัมปยุตต ๔ ดวง มหัคคตวิบาก ๙(ฌาณจิต) )

ทวิเหตุกบุคคล - ปฎิสนธิมีปัญญาน้อย ด้วยบุญ(มหาวิบากญาณวิปปยุต)

สุขคติอเหตุกบุคคล - ปฏิสนธิด้วยบุญน้อยมากๆ แต่ไม่มีปัญญา เป็นมนุษย์ หรือ เทวดาที่พิการ แต่กำเนิด (อุเบกขาสันตีรณกุศลวิบาก)

อเหตุกบุคคล - ปฏิสนธิด้วยบาป เป็นสัตว์ในอบาย ๔ (อุเบกขาสันตีรณอกุศลวิบาก)

ผู้ที่จะฟังธรรมแล้วทำความเข้าใจ จนบรรลุได้นั้น ต้องเป็น
ติกเหตุกบุคคลคือ
ปฏิสนธิพร้อมด้วยปัญญา นอกนั้นบรรลุไม่ได้


------------------
link:
http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=dokgaew&topic=9332

http://www.tosdn.com/forum/index.php?action=printpage;topic=1670.0
..................


เพราะฉะนั้น จึงขอชวนเราๆท่าน กัลยาณมิตรกัลยณธรรม ทั้งหลาย
จงเร่งทำการ....กุศล
กุศล 17280 ดวงนี้ ให้ไปที่ดีแน่นอน

http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=1&t=20488

--------------------
[ผู้โพสต์]
กองการกุศลที่น่า จะส่งผลให้ได้เกิดปัญญามาก เช่น

ทาน..
สร้างหนังสือ
สร้างโรงเรียน
สร้างโรงเรียนพระปริยัติฯ
สร้างพระไตรฯ



ศีล ..
อินทรีย์สังวรณ์ ศีล8 อาชีวบริสุทธิฯ

ภาวนา..
พุทธาณุสติ ธรรมานุสติ

ขออนุโมทนาสาธุนะครับ

คำที่กล่าวว่า  ทวิเหตุกบุคคลไม่อาจบรรลุธรรมได้ 
เหตุที่อโมหเหตุ อันเป็น ปัญญาเจตสิก ไม่มี  

เม ขอค้าน

ถ้าฟังเช่นนั้น แล้วมึน แล้วเชื่อไปเลย  ตามเจ้าของกระทู้

ก็คงคิดว่าธรรมนั่น เป็นจริง

ก็จะผิดไปจากพระธรรมข้ออื่น 

ก็ขอบอกตรงๆ ว่าอย่าเชื่อ ว่าเป็นครู อย่าเชื่อว่า พูดน่าฟัง

แต่ให้ใช้กาลามสูตร ว่าควรเชื่อมั๊ย ในคำกล่าวนั้น 

ว่าเหตุใด พระพุทธองค์จึงทรงปรากฎในโลก  
มาสอนพระธรรม 

แล้ว  เหตุใด

พระพุทธองค์ได้ ทรงตรัส ชัดเจน
ว่า บุคคล สามารถบรรลุธรรมได้ 

ด้วยเหตุของปัญญาสาม ที่ทำให้มี ทำให้เกิด ได้   คือ 

สุตมยปัญญา
จินตามยปัญญา
ภาวนามยปัญญา

ไม่ว่า  จะเป็น  มนุษย์แบบบัวสามเหล่า หรือบัวสี่ประเภท 

จึงสามารถบรรลุธรรม ได้

 

พระธรรมของพระพุทธองค์
มีทั้งเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย
แค่เบื้องต้น ก็
อย่าด่วนสรุปน๊ะค๊ะ

โดยเบื้องต้น พระพุทธองค์ ได้ชี้ถึงเหตุ แห่งโรค ในบุคคลประเภทต่างๆไว้ อย่างละเอียด จากเหตุต่างๆ  

ในท่ามกลาง และก็ได้ทรงชี้ แนะตำรายา เพื่อรักษา 

จนถึงเบื้องปลายสุด  คือหายจากภัย ถึง ที่สุดแห่งทุกข์ให้ 

พระพุทธองค์ ได้ทรงชี้แนะ และมอบตำรา ธรรมโอสถให้ 

ให้สรรพสัตว์ ได้รู้อาการของตนเอง ว่าป่วยประการใด มีข้อบกพร่องประการใด
เหมือนเช่น ไขมันมากไป  เป็นเบาหวาน เป็นโรคไต โรคความดัน 

ถ้าสรรพสัตว์ รู้ตัวเอง ว่า อยู่ในภาวะใด 
และมีตำรายาที่พระองค์ให้ไว้ ก็จะเลือกยา ได้ถูกต้อง  รักษาตนเองได้ 

ปวดหัว ก็ต้องกินยาแก้ปวด  ถ้าปวดมาก ก็ต้องใช้ตำหรับยาวิธีการ สำหรับผ่าสมอง 

พระพุทธองค์ ได้แต่ทรงชี้แนะ แต่ ต้องไปทำยากินเอง ตามตำราที่ทรงมอบให้

ต้อง สำรวจตนเอง ให้ชัด ก็จะ ได้ยา ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง หายจากโรคได้  


จึง ทรงแสดงดวงจิตในบุคคลที่บรรลุมรรค  ที่ทำให้เกิดได้ 

ด้วยปัญญา 3 ประการ 

โสดาบันปัตติผลบุคคล  มีดวงจิตที่เกิดได้  50ดวง เกิดไม่ได้ 39ดวง

สกทาคามีผลบุคคล      มีจิตเกิดได้   50  ดวง  จิตที่เกิดไม่ได้ 39 ดวง   แต่ เปลี่ยนจากมรรคเป็นผล

อนาคามีผลบุคคล       มีจิตที่เกิดได้  48 ดวง  จิตที่เกิดไม่ได้ 41  ดวง

และอรหันตตผลบุคคล ก็มีจิตที่เกิดได้ 44 ดวง    จิตที่เกิดไม่ได้  45  ดวง


ส่วนเม  เมื่อก่อนนั้น

เมือหมอจิตเวชประเมินให้คะแนน  
เม ก็ยังได้คะแนน  สูงกว่าเพื่อนๆซะอีก นะคะ