#ให้คนอื่นทำบุญแทนเราจะได้บุญไหม?
เราจะได้บุญหลายทอด

ทอดที่ ๑ : เป็นบุญเพราะสละสมบัติของเราออกไป
ทอดที่ ๒ : เป็นการแบ่งบุญให้เขา เมื่อเราให้คนอื่นเขาทำ เราก็ได้บุญเพิ่มขึ้น เป็นการแบ่งปันความสุขให้กันและกัน

#หลวงพ่อพุธ ฐานิโย





“..เราจะไปเกิดในที่ดีมันยากแล้ว บุญมันบ่ถึงเขา เราต้องทำเอา เกิดเป็นมนุษย์เป็นสัตว์อันสูงสุด ก็เป็นเพราะ ปุพเพกะตะปุญญะตา บุญหนหลังมาติดตามตนให้เกิดเป็นผู้สมบูรณ์บริบูรณ์ ครั้นเป็นผู้สมบูรณ์แล้วก็ อัตตะสัมมาปะณิธิ ให้ตั้งตนอยู่ในที่ชอบ อย่าไปตั้งตนอยู่ในที่ชั่ว รักษาศีล ให้ทาน หัดทำสมาธิอย่าให้ขาด ศีลห้ารักษาให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ศีลแปดให้รักษา ให้พากันภาวนาอยู่ สมาธิมันไม่มีที่อื่น ให้นั่งภาวนา พทโธ ๆ ไม่ต้องร้องให้มันแรงดอก ให้มันอยู่ในใจซื่อ ๆ ดอก การภาวนาก็เป็นอริยทรัพย์ภายใน มันจะติดตามไปทุกภพทุกชาติ ติดไปสวรรค์ ลงมามนุษย์ มาตกอยู่ในที่มั่งคั่งสมบูรณ์บริบูรณ์ ไม่ยากไม่จน ทรัพย์อันนี้ติดตามไป บ่มีสูญหายดอก ตามไปจนสิ้นภพสิ้นชาติ..”

อนาลโยวาท
หลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู
(พ.ศ. ๒๔๓๑ - ๒๕๒๖)





“..อย่าน้อยใจในวาสนาของตน การที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ย่อมมีบุญ วาสนามาก ยิ่งได้มาพบ พระพุทธศาสนาแล้ว นับว่า สั่งสมบุญมาไม่น้อย จึงควรรีบ ตักตวงเอาบุญกุศลในอัตภาพนี้เสียอย่าได้ เสียทีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ซึ่งสัตว์ทั้งหลายไม่มีโอกาสอย่างนี้..”

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต





"ใจต้องเข้มแข็ง อย่าไปเหยาะแยะกับกิเลสและอุปสรรค"

"เวลาเจออุปสรรคปัญหา หรือความยากลำบากเข้ามาในชีวิต...
อย่าเพิ่งไปท้อแท้ อ่อนแอ หรือปล่อยให้ใจแกว่งไปตามอารมณ์

สู้กับปัญหาด้วยสติปัญญา และสู้กับกิเลสความกลัวในใจตนเอง
ตั้งใจทำความดีด้วยความเด็ดเดี่ยว ลุยด้วยความอดทน
จิตใจที่เข้มแข็งและไม่ยอมแพ้ ย่อมพาชีวิตก้าวข้ามผ่านทุกมรสุมไปได้เสมอ"

— หลวงปู่เจี๊ยะ จุนโท —





“..อย่างน้อยเวลาจะหลับจะนอน ขอให้ระลึกกราบไหว้พระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ แล้วค่อยนั่งภาวนา ไม่ได้มากล่ะ เอาเพียง ๑๐ นาที พอได้ไหม ๑๐ นาที หรือขี้มันจะทะลักออกเหรอ มันขี้เกียจ ความขี้เกียจมันผลักขี้ออกมาทะลักไปเหรอ เรานั่งเล่น ฟาดสุรายาเมา ความเพลิดความเพลินกี่ชั่วโมง ลืมหลับลืมนอนมีมากไม่เห็นเป็นอะไร แต่เราจะบังคับเราให้ภาวนาเพียง ๑๐ นาที ขี้จะทะลักออก มันเกินไปนะมนุษย์เรา เลวที่สุดนะ เอ้า ! เอาให้ได้นะ พุทโธ ๆ นึกพุทโธกับหัวใจของเรา ให้มีสติตั้งอยู่กับคำว่าพุทโธก็ได้ ธัมโมก็ได้ สังโฆก็ได้ หรืออานาปานสติ กำหนดลมหายใจเข้าออกก็ได้ ด้วยความมีสติบังคับ นี่เรียกว่าเราสร้างหลักใจขึ้นกับพุทโธ ธัมโม สังโฆ เป็นต้นนะ แล้วใจของเราก็จะมีหลัก เมื่อบำเพ็ญภาวนาไป ใจจะสงบเย็นเข้ามา ๆ ปรากฏเป็นที่พึ่งทางใจขึ้นประจักษ์ในใจของเรา นี่เรียกว่าที่พึ่งภายใน..”

ญาณสมฺปนฺโนวาท
พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน) วัดป่าบ้านตาด อ.เมือง จ.อุดรธานี
(พ.ศ. ๒๔๕๖ - ๒๕๕๔)






#จะถึงนิพพาน
นั่งสมาธิแบบสบาย ๆ
แล้วละกิเลส ไม่ใช่นะ
ต้องทำความเพิยร สุดขั้วสุดหัวใจเรา
ถึงพริกถึงขิง มีอะไรใส่ลงไปเต็มที่
จึงจะละกิเลสได้"

โอวาทธรรม
#หลวงปู่อินสม_สุวีโร
วัดป่าธรรมสันติ อ.หางดง จ.เชียงใหม่






“..ผู้ที่เข้าใจธรรมะก็เข้าใจตัวเอง ใครเข้าใจตัวเองก็เข้าใจธรรมะ ทุกวันนี้ก็เหลือแต่เปลือกของธรรมะเท่านั้น ความเป็นจริงแล้วธรรมะมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ไม่จำเป็นที่จะต้องหนีไปไหน ถ้าจะหนีก็ให้หนีด้วยความฉลาดด้วยปัญญา หนีด้วยความชำนิชำนาญ อย่าหนีด้วยความโง่ ถ้าเราต้องการความสงบก็ให้สงบด้วยความฉลาดด้วยปัญญา เท่านั้นก็พอ
เมื่อใดที่เราเห็นธรรมะ นั่นก็เป็นสัมมาปฏิปทาแล้ว กิเลสก็สักแต่ว่ากิเลส ใจก็สักแต่ว่าใจ เมื่อใดที่เราทิ้งได้ ปล่อยวางได้แยกได้ เมื่อนั้นมันก็เป็นเพียงสิ่งสักว่า เป็นเพียงอย่างนี้อย่างนั้นสำหรับเราเท่านั้นเอง เมื่อเราเห็นถูกแล้ว ก็จะมีแต่ความปลอดโปร่ง ความเป็นอิสระตลอดเวลา
พระพุทธองค์ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ท่านอย่ายึดมั่นในธรรม” ธรรมะคืออะไร คือทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีอะไรที่ไม่ใช่ธรรมะ ความรักความเกลียดก็เป็นธรรมะ ความสุขความทุกข์ก็เป็นธรรมะ ความชอบความไม่ชอบก็เป็นธรรมะ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งเล็กน้อยแค่ไหนก็เป็นธรรมะ..”

โอวาทธรรมคำสอน
พระโพธิญาณเถร (หลวงปู่ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง ต.โนนผึ้ง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี
(พ.ศ. ๒๔๖๑–๒๕๓๕)





“..การปฏิบัติต่อร่างกายด้วยวิธีต่าง ๆ ก็ต้องได้รับการอบรมสั่งสอน การปฏิบัติต่อจิตใจก็ต้องได้รับการอบรมสั่งสอน ถ้าไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาเท่าที่ควร ก็ต้องทำผิดจริง ๆ ด้วย โดยไม่เลือกเพศวัยและชาติชั้นวรรณะใด ๆ เลย เพราะสามัญมนุษย์เราเป็นเหมือนเด็ก ซึ่งต้องได้รับการดูแลและอบรมสั่งสอนจากผู้ใหญ่อยู่ทุกขณะจึงจะปลอดภัยและเจริญเติบโตได้ คนเราใหญ่แต่กาย ใหญ่แต่ชาติ ใหญ่แต่ชื่อ ใหญ่แต่ยศ ใหญ่แต่ความสำคัญตน แต่ความรู้ความฉลาดที่จะทำตนให้ร่มเย็นเป็นสุขทั้งทางกายและทางใจโดยถูกทาง ตลอดผู้อื่นได้รับความร่มเย็นเป็นสุขด้วย นั่นไม่ค่อยเจริญเติบโตด้วยและไม่สนใจบำรุงให้ใหญ่โตอีกด้วย จึงเกิดความเดือดร้อนกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง โดยไม่เลือกเพศวัยและชาติชั้นวรรณะอะไรเลย..”

ภูริทตฺตธมฺโมวาท
พระครูวินัยธร (หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต) วัดป่าสุทธาวาส ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร
(พ.ศ. ๒๔๑๓-๒๔๙๒